Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24607 K.2025/1509

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

Kahramanmaraş 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2022/36 Esas, 2022/185 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2022/15521 Karar sayılı kararı ile "...seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine seri muhakeme usulüne göre işlem yapılmak üzere Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen dosyada seri muhakeme usulünün uygulanmaması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, tanzim edilen tutanaklar ve üst arama işleminin kanuna aykırı olduğu, para cezalarını yatırdığı halde ön ödeme için tekrardan para istenmesinin ve verilen cezanın usul ve kanuna aykırı olduğuna, davanın zamanaşımına uğradığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde sanığın bulunduğu araçta yapılan aramada, 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz olan 1 adet silah ile bu silaha ait şarjör ve 5 adet fişek ele geçtiği, sanık ...'in ele geçen ruhsatsız silahın kendisine ait olduğunu beyan ettiği, sanığın böylece 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

Sanık hakkındaki yargılama konusu eylem için, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.Ancak 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca zamanaşımı süresinin,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve seri muhakeme usulünün uygulanmasına ilişkin süreçlerdeki durma süreleri de belirtilen zamanaşımı süresine eklendiğinde dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, sanığın zamanaşımının dolduğuna, düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Yargıtay'ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1. Dava konusu olayda, sanığın bulunduğu araçta arama yapılabileceğine ilişkin Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 7 nci maddesine göre usulüne uygun bir önleme kararı veya suç şüphesi üzerine alınan bir adli arama kararı dosya içerisinde mevcut olmadığından öncelikle olaya ilişkin bir adli (hakim kararı, savcılık ve kolluk amirinin emri) veya önleme arama kararının bulunup bulunmadığının araştırılarak var ise onaylı örneğinin dosya içerisine alınması ile sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi,

2. Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli, 2017/853 Esas ve 2018/135 Karar sayılı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararları gözetildiğinde; bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 08.03.2022 tarihli hükümde (06.10.2015 tarihli ilama ilişkin Cumhuriyet savcısı temyiz talebinin sanık lehine olduğu), hükmolunan hapis cezasının ertelendiği gözetilmeden, bozma sonrası verilen kararda sanık hakkında erteleme hükümleri uygulanmayarak 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR