Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23530 K.2025/7254

Yapılan ön inceleme neticesinde; yargılama konusu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hakkında beraat kararı verilen suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uayrınca hukuki yarar bulunmadığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden katılan mağdure vekilinin kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.

Yargıtay Bozma İlâmı Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2014 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a maddesi delaletiyle 103/1, 103/4, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f , 109/5, 110/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 11.10.2023 tarihli kararı ile özetle, suça sürüklenen çocuğun cinsel eylemini cebir ile gerçekleştirdiğinin şüphede kaldığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından ise çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Niğde

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2024 tarihli ve 2024/52 Esas, 2024/112 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a maddesi delaletiyle 103/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın suça sürüklenen çocuk lehine bozulmasını talep ettiğine ilişkindir. 2. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mahkemenin beraat kararı vermesinin hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin hürriyetinin suça sürüklenen çocuk tarafından kısıtlandığına ve eylemin sabit olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun babasına ait markette bulunduğu esnada alışveriş için gelen katılan mağdureyi kucağına oturttuktan sonra cinsel organını mağdurenin genital bölgelerine sürttüğü, bu esnada mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkin olarak. 1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden.

Yargılama konusu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmiş olmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin hükmü temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. 2. Katılan mağdure vekilinin temyizinin incelenmesinde.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki suçu inkara yönelik savunmalarına, mağdurenin beyanlarına, tanık ifadelerine, adli muayene raporlarına ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun cinsel istismar suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının atılı suçu oluşturmadığı şeklindeki yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş,

katılan mağdure vekilinin suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması gerektiğine dair temyiz sebeplerinin incelenmesinde aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasal unsurlarının bulunmadığı hükmün gerekçesinde tespit edilip belirtildiği halde, suçun yasal unsurlarının oluşmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi yerine suçun yasal unsurları sübuta ermediğinden aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Suça sürüklenen çocuk hakkında beraatine karar verilmesine rağmen temyiz isteminde bulunulmasında hukuki yararının olmadığı anlaşıldığında suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Niğde

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2024 tarihli ve 2024/52 Esas, 2024/112 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı,