Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23601 K.2025/2735

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Dargeçit Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi, 23.05.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında yetersiz ve çelişkili gerekçeye dayanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi nedeni ile ilgili suç yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Dargeçit Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi, 28.11.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında fazla ceza tayini nedeni ile hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Dargeçit Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesi, 16.04.2024 tarihli kararıyla istinaf isteminin esastan reddine dair karar vermiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Hakkında hafifletici sebep gözetilmeden ağır bir karar verildiğine, mağdurların şikayetten vazgeçmiş olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava konusu olay; sanık ...'in 18.05.2021 günü olay yeri olan mağdur ...'ya ait bakkalda mağdurlarla tartıştığı, ardından mağdurları darp ettiği ve mağdurları basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, akabinde sanığın bakkalın anahtarlarını alarak bakkalın kapısını mağdurların üzerine kilitlediği ve olay yerinden ayrıldığı, tanık M.K.'nin ve polis ekiplerinin kapıyı kırarak mağdurları bakkaldan çıkardığı sanığın mağdurlara karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

mağdurların ve sanığın alınan beyanlarına, adli muayene raporuna göre, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlediğinin kabulün isabetli olduğu anlaşılmakla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu şikayete tabi olmayan bir suç olması nedeniyle sanığın, mağdurların şikayetten vazgeçmiş olduğuna ve sanık hakkında takdiri indirim uygulanarak sanığın cezasından indirim yapıldığından temyiz itirazı yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.04.2024 tarihli ve 2024/575 Esas, 2024/520 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,