Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23682 K.2026/1044

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2024/79 Esas, 2024/188 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

24. Ceza Dairesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/1286 Esas, 2024/1045 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Sanık müdafinin temyiz sebepleri İkamet araması sırasında hazirun olarak imzaları alınan kişilerin aramanın başından sonuna kadar ikamette bulunmadıklarına, sanığın aşamalarda suça konu uyuşturucu maddelerin varlığını ve zilyetliğini kabul etmesinin delillerin hukuka aykırı olarak elde edilmiş olduğunu bertaraf etmeyeceğine, uzmanlık raporunun usule aykırı olarak düzenlenmiş olduğuna, ele geçen 64 kök bitkinin tamamının örnek olarak gönderilen 4 kök büyüklüğünde olmadığına çoğunun da esrar elde etmeye elverişli olmadığına,

kenevir bitkisi tespit ve imha tutanağının gerçeği yansıtmadığına zira ele geçen köklerin bir çoğunun 1-2 cm boyunda olgunlaşmamış bitkiler olduğuna, en fazla 15 adet kök kenevir olduğuna bunların da bir kısmının sömeklenememiş ve hastalıklı olup esrar elde etmeye elverişli olmadıklarına ancak mahkemenin bu hususu tartışma konusu yapmadığına, kriminal raporda hem 64 kökten elde edilebilecek esrar miktarı hem de köklerden dökülen iki poşet içerisindeki yapraklardan elde edilebilecek esrar miktarı hesaplanmak suretiyle mükerrer hesaplama yapıldığına, yeterli delil bulunmadığına,

kenevirlerin ekili oldukları yerin uyuşturucu ticaretine imkan verecek nitelikte kenevirin yetiştirilmesine uygun olmadığına, henüz yetişmekte olan ve olgunlaştığında varsayıma dayalı kök sayısı üzerinden elde edilebilecek esrar miktarının hükme esas alınamayacağına, tespit ve imha tutanağında tüm köklerin dişi olduklarının ve özellikle 1-2 cm büyüklüğündeki köklerin dişi olduklarının neye göre tespit edilmiş olduğunun anlaşılamadığına ve iki poşette ele geçirilen yaprakların kollukça döküldükleri yerden toplanarak poşet içerisine konulduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın suç tarihinde ikametinde ele geçirilen esrarı atılı suç kapsamında bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, eksik inceleme bulunmadığı, aramanın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla;

sanığın ikametinde yapılan aramada üç ayrı iklimlendirme kabini içerisinde saksılara ekili vaziyette 64 kök kenevir bitkisi ile yetiştirilen kenevirlerden kurutulup elde edilen 4 parça halinde net 201 gr esrar ele geçirilmesi, kenevir bitkisi tespit ve imha tutanağı uyarınca tümünün dişi kenevirlerden oluştuğunun görülmesi,

kullanıcı olduğunu belirten sanığın savunmasının aksine ekili kök sayısının kişisel kullanım miktarını aşması ve üç ayrı kabinde kenevir yetiştirilmesinin ekonomik yönden masraf ve çaba gerektirmesi bir arada değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/1286 Esas, 2024/1045 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.

5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi