Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/237 K.2024/6089

Bozma üzerine sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erciş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 3091 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2015 tarihli kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarihli ilamı ile eksik araştırma ile hüküm kurulduğu gerekçesiyle beraat hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli kararı ile zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 11.03.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, düşme kararının yasal şartlarının oluşmadığına, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Zamanaşımı kesen son işlem olan 11.03.2015 tarihli sorgu tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresi dolduğundan mahkemece verilen düşme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR