Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23872 K.2024/8466

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.03.2024 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır. 2.Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.04.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 8 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'nin, 04.07.2024 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi'nce kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; katılan ve sanığın resmi nikahlı evli oldukları ancak bir süredir aralarındaki geçimsizlik nedeniyle katılanın sanıkla birlikte yaşadıkları evi terk edip babasının evinde kaldığı, olay günü sanığın, mağdurenin akrabası olan tanık M.K.'yı arayıp "cezaevine gireceğini, bu nedenle mağdurenin kendisine kıyafet getirmesini" söylemesi üzerine, mağdurenin bu duruma inanıp babası olan tanık A.R.Y.Ö. ile birlikte evine gittiği, kapıyı anahtarla açtığı esnada, sanığın evin içinden elinde bıçakla kapıyı açıp mağdurenin kolundan tutup içeri çekip tekrar kapıyı kapatıp kilitlediği,

mağdurenin "baba, baba" diye bağırması akabinde tanık A.R.Y.Ö. Emniyet birimine giderek durumu ihbar etmiştir.

Sanık ise mağdureyi içeri çektikten sonra tokat atıp karnına yumruk vurup saçından çekerek sürüklediği, mağdurenin evden dışarı çıkmak istediğini söylemesine rağmen sanığın izin vermeyerek bıçak çekip "benimle konuşmazsan ya kendimi ya seni öldürürüm, buradan ikimizin ölüsü çıkar" dediği, olay yerine gelen Emniyet görevlilerinin yaklaşık bir saat boyunca kapının açılması için sanıkla konuşup ikna etmeye çalışmaları sonucunda sanığın kapıyı açtığı, mağdurenin olay sırasında sanığın elinde bulunan bıçağı çantasına alarak polis ekibine teslim ettiği, iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay, olgu ve kararda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Katılanın anlatımını doğrulayan olay tutanağı, Adana Kriminal Uzmanlık Raporu, tanıklar M.K. ve A.R.Y.Ö.'nün beyanları ile sanığın ikrar içerikli tevilli savunması karşısında, sanık ve müdafinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'nin 04.07.2024 tarihli ve 2024/1452 Esas, 2024/1122 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 4.Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE GEREKÇESİ

Olayın oluş biçimine göre sanığa verilen ceza belirlenirken asgari hadden fazlaca ayrılarak 4 yıl ceza verilmesi ve artırımın bu ceza üzerinden yapılmasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 3 ve 61 maddesine aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 07.11.2024