Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24091 K.2025/5115

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/169 Esas, 2022/319 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 215, 218, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş; karar, sanık müdafi tarafından istinaf edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.06.2024 tarihli ve 2022/2045 Esas, 2024/695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/169 Esas, 2022/319 Karar sayılı kararının sanığa ve müdafine karar tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edilmesine karşın, sanık müdafinin 5271 sayılı Kanun'un 273/1. maddesinde öngörülen yedi günlük süreden sonra 27.10.2022 havale tarihinde istinaf kanun yoluna başvurduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi, Nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR