KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2024/24516 E., 2025/837 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/530 Esas, 2021/218 Karar
- Suç
- 6136 sayılı Kanun'a aykırılık
- Karar
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
- İtiraza konu karar
- Bozma
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11.09.2024 tarihli kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanuni süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanık hakkında kurulan hükümdeki sonuç cezanın adli para cezasına çevrilmesine göre, tekerrür hükümleri ile hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısımların da karardan çıkartılması gerektiğine ilişkindir.
II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE
Antalya 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
Adli sicil kaydına göre hükümlünün suç tarihinden önce işlediği suçlardan hapis cezası ile mahkum olduğu bir ilamının bulunmadığı belirlendiğinden hükümlü hakkında hükmolunan 18 günlük hapis cezasının süresi ve adli sicil kaydı dikkate alınarak, adli para cezası veya diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin kabulüne, söz konusu kararın kanun yararına bozulmasına,
5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeni daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden 18 günlük hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 50/1. maddesi uyarınca suçlunun kişiliği, şahsi ve ekonomik durumu gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den 360,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.
Sonuç cezanın adli para cezası olmasına göre, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi ile tekerrüre ilişkin hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/24516, K. 2025/837, 5 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama