Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24702 K.2025/1849

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/674 Esas, 2022/264 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

B. İstinaf

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/1085 Esas, 2022/2213 Karar sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda; İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 297/2-d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık ...'nın temyiz istemi Oyun kağıtlarını kendisinin hazırlamadığına, atılı suçu işlemediğine, bu nedenle beraatine aksi takdirde ise verilen cezanın ertelenmesi veya para cezasına çevrilmesine ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz istemi Oyun kağıtlarının dışarıdan getirilmediğine, cezaevinde hazırlandığına, haksız yere ceza aldığına ve bu nedenle kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir. 3. Sanık ...'ın temyiz istemi Hukuki bir gerekçe içermemektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde, 22.09.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu.

Dairemizce verilen 26.12.2023 tarihli Tevdi kararı uyarınca 5237 sayılı Ceza Muhakememeleri Kanunu'nun 291 inci maddesinde ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9.MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtilen şekilde ihtar içeren tebligatın 22.01.2024 tarihinde bizzat sanığa yapıldığı, ancak sanığın aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanuni süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanıklar ... ve ...'nın temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde yapılan ihbar üzerine cezaevi görevlileri tarafından sanıkların bulunduğu koğuşa yapılan baskında sanıkların kumar oynarken yakalanmaları olayına ilişkin olarak;

Dosyada bulunan cezaevi disiplin soruşturmasına ilişkin evraklar, tanık beyanları, yakalanan oyun kağıtlarının görüntüleri ve sanıkların savunmaları birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, sanıkların temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden

Gerekçenin (1) nolu bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ...'nın temyiz istemleri yönünden

Gerekçenin (2) nolu bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/1085 Esas, 2022/2213 Karar sayılı kararında sanıklarca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,