Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24711 K.2025/585

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin 20.03.2024 tarihli süre tutum dilekçesinde usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasını talep ettiği, Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen kararda temyiz sebeplerini sunması gerekmediği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Tebliğnamedeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.05.2013 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve sanık hakkında verilen 27.11.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 05.12.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 08.02.2015 tarihinde yeniden suç işlediği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.12.2014 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 08.02.2015 tarihi arasında dava zamanaşımı süresinin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince durduğu, bu haliyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağan zamanaşımı sürelerine eklendikten sonraki tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.