Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24919 K.2025/851

Yapılan ön inceleme neticesinde Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2004 tarihli ve 2004/526 Esas, 2004/522 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın, temyiz dilekçesi içeriğine göre istemin eski ... getirme talebi içerdiği, eski ... getirme istemi hususunda karar verme yetkisinin 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1.maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

23.12.2004 tarihinde verilen hükmün 14.01.2005 tarihinde sanığın annesine tebliğ edildiği, ancak 05.04.2010 tarihli ve Cumhuriyet Savcısının talebine ilişkin verilen ek kararın sanığa ceza infaz kurumunda 20.05.2010 tarihinde tebliğ edildiği, sanığa usulüne uygun şekilde tebligat yapıldığı halde kanun yoluna başvurmadığı ve bu şekilde hükmü öğrendiği anlaşılmakla, sanığın hükümden haberdar olduktan uzun bir süre sonra 18.03.2024 tarihinde eski ... getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamedeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yokluğunda verilen hükmü karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın haklı bir sebebe dayanmayan eski ... getirme ve temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,