Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/25514 K.2025/702

Yapılan ön inceleme neticesinde Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2012/1201 Esas, 2013/1066 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün okuma yazma bilmeyen annesine Tebligat Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca komşu huzurunda usulüne uygun tebliğ edilmediği ve tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmış ise de dava dosyasından sanık müdafii tarafından sunulan 14.04.2014 tarihli dilekçesiyle hükümden haberdar olduğu eski hale getirme ve temyiz talebi için İlk Derece Mahkemesine başvurulduğu ancak başvurusunun reddine ilişkin kararı kanun yoluna götürmediği anlaşılmakta, sanığın eski hale getirme talepli dilekçesini sunduğu 23.10.2024 tarihinden önce kararı öğrendiği sabit görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş yapılan tebligat geçerli sayılacağından; karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 23.10.2024 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz isteğinde bulunduğu,

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,