Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/2652 K.2024/7073

Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Şanlıurfa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13/09/2022 tarihli ve 2022/389 Esas, 2022/659 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. C.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2023/125 Esas, 2023/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkindir.

2.Tutanak içeriğine göre; sanık hakkında iletişim tespit kararı verildiği, suç tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık H.İ. ile sanığın uyuşturucu ticareti yapacağı değerlendirilerek yapılan fiziki takipte, sanık ve tanığın araç içinde bir şeyler verip aldıklarının görülmesinin üzerine sanık ve tanık üzerinde ve araçlarında yapılan aramalarda suça konu maddelerin ele geçirildiği tespit edilmiştir.

3.Uzmanlık raporuna göre; ele geçen maddelerin esrar, metamfetamin, Amfetamin ve MDMA olduğu tespit edilmiştir. Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Kolluk görevlilerince yapılan fiziki takipte sanığın tanık İ.H. ile arasındaki uyuşturucu madde alışverişinin görülmesi, tanık İ.H.'nin soruşturma aşamasında avukat huzurunda alınan beyanında uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan etmesi ve yine avukat huzurunda gerçekleştirilen canlı teşhis işleminde sanığı uyuşturucu madde aldığı şahıs olarak teşhis etmesi,

sanığın üzerinde ve bulunduğu araçta oturduğu yerde yapılan aramada çok sayıda satışa hazır vaziyette ve farklı nitelikte uyuşturucu madde bulunması hususları birlikte dikkate alındığında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına ve tanık İ.H.'nin kovuşturma aşamasında değişen anlatımlarına itibar edilmediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve ilk tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la getirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması,

yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. A.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B.

Hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığı gösterilmeden "24 eşit taksitte ödenmesine" şeklinde hüküm kurularak 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranıldığı,, C.

Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2023/125 Esas, 2023/229 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer aylık eşit aralıklar ile 24 eşit taksitte ödenmesine,

taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa