KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2024/3036 E., 2025/5460 K.
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2025
- Konu
- Uyusturucu Suclari
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/4 E., 2023/440 K
- Suçlar
- Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti
- Hükümler
- Sanıklar ... ve ... için istinaf başvurularının esastan reddi, sanık ... için mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.03.2023 tarihli ve 2023/4 Esas, 2023/440 Karar sayılı kararının, sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde
Karar Detayı
355 kelime·2 dk okuma
Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, sanık ...'nın yokluğunda verildiği, sanık ... müdafiine 07.03.2023 tarihinde tebliğ edildiği, sanık ... müdafiinin 14.03.2023 tarihinde süre tutum dilekçesi sunması üzerinde sanık ... müdafiine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesi üzerine gerekçeli temyiz dilekçesini yedi gün içerisinde sunması için 27.03.2023 tarihinde ikinci kez gerekçeli kararın tebliğ edildiği, sanık ... müdafiinin 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde gösterilen yedi günlük süre geçtikten sonra 03.05.2023 tarihinde temyiz başvurusunda bulunduğu,
sanık ...'ya ise 03.03.2023 tarihinde Bölge Adliye Mahkemesi'nin duruşma zaptı tebliğ edilmesine karşın gerekçeli kararın tebliğ edilen evraklar arasında bulunmadığı, gerekçeli kararın sanık ...'ya tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, bu suretle de gerekçeli kararın sanık ...'ya tebliğ edilmediği anlaşılmakla ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere;
müdafinin süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanığı sorumlu tutmanın, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma hakkı ile bağdaşmayacağı hususu dikkate alındığında; müdafinin ve sanığın yokluğunda verilen 01.03.2023 tarihli hükmün, kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir ifadeyle cezanın sorumlusu olan sanığa, ayrıca tebliğ edilmesi gerektiğinin gözetilmediği anlaşılmıştır.
Söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen sanık ...'ya tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun olarak,