Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/3263 K.2024/9243

Başsavcılığının 18.10.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3. ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Diyarbakır

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188/3., 52/2-4. ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis ve 22.000 TL adli para cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.04.2023 tarihli kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; fazla ceza verildiğine, taktiri indirim uygulanmadığına, eksik inceleme yapılıp yanlış değerlendirme yapıldığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümler uygulanması ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın sürücüsü olduğu 33 *** 509 plakalı araç durdurulduğunda usulüne uygun yapılan aramada aracın bagaj kısımında 1 adet beyaz renkli naylon yem çuvalı bulunduğu beyaz çuvalın içerisinde siyah renkli 3 adet çöp poşeti bulunduğu ve çöp poşetlerinin içerisinde 12 kg kubar esrar maddesinin tespit edildiği,

ilgili maddelerin net 2812,5 gr THC ihtiva eden ve esrar elde edilmesine elverişli Hint Keneveri Bitkisine ait olduğu anlaşılmakla;sanık her ne kadar ilgili maddeleri kendisinin kullanımı için aldığını ticaret amacının bulunmadığını belirtmiş ise de yakalanan maddenin kubar olarak 12 kg olması ve netinin de 2812,5 gr olması bu haliyle yakalanan maddenin yıllık kişisel kullanım sınırının çok üzerinde olduğu anlaşıldığından sanığın aksi yöndeki savunması suçtan kurtulmaya yönelik olarak değerlendirilerek itibar edilmemiş,

sanığın uyuşturucu maddeyi aldığını beyan ettiği kişi hakkında 27.12.2021 tarihinde suç duyurusunda bulunulduğu karar tarihine kadar soruşturmanın sonuçlanmadığı, usul ekonomisi, yargıdaki hedef süre gibi hususlar gözetildiğinde soruşturma dosyasının sonuçlanmasını bekleme açısından makul sürenin geçtiği kaldı ki soruşturmanın sonuçlanması neticesinde sanık hakkında 192/3 hükümlerinin yeniden yargılama talebi olarak her zaman talep edilebileceği anlaşıldığından, ilgili dosyanın beklenilmesinden vazgeçilmiş olup mahkememizin hukuki ve vicdani kanaatine göre;

sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan eylemine uyan 25.08.2017 tarih ve 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3 maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, işlenmesindeki özellikler, suç konusunun ele geçiriliş şekli ve miktarı ile olaydaki rolü, kastının niteliği nazara alınarak takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına,

sanığın geçmişine, sosyal ilişkilerine, dosyadan anlaşılan suç işlemeye yatkın olumsuz kişilik özelliklerine, pişmanlığının bulunmamasına binaen mahkememizde hakkında olumlu kanaat oluşmadığından hakkında takdiren Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanmamasına, sanığın Diyarbakır

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/323 Esas, 2018/36 Karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas sabıkası olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi ve 5275 sayılı CGİK (Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun) 108/1(c) maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca hükmün, uyuşturucu maddelerinin müsaderesine ilişkin paragrafındaki "bilirkişi incelemesi sonucu tüketilen" ibaresinin çıkarılması suretiyle; hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, olay yeri inceleme raporu, Diyarbakır İl Jandarma Komutanlığı'nın uzmanlık raporu, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı uzmanlık raporu, olay ve yakalama tutanakları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde.

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler usul ve kanuna uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2022/2118 Esas, 2023/430 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır