Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/3445 K.2024/9811

Kanun'un 273/1. maddesinin iptal edildiği, bu iptal kararı sonrasında 02/03/2024 tarihli ve 7449 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile temyiz süresini düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesindeki "hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün" ibaresinin "hükmün gerekçesi ile birlikte tebliğ edildiği tarihten itibaren iki hafta" şeklinde değiştirildiğinin anlaşılması karşısında, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 26/04/2023 tarihli ve 2022/2342 Esas, 2023/888 karar sayılı kararının tefhimi sırasında gerekçe açıklanmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği tespit edilmekle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki gerekçe de gözetilerek sanığın mahkemeye erişim hakkının kısıtlanması önlemek amacıyla tebliğnamenin temyiz isteminin süreden reddedilmesi gerektiği yönündeki görüşüne iştirak edilmeyerek sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/314 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a, 192/3 43, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B.

İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2022/2342 Esas, 2023/888 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a, 192/3 43, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemleri Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, duvar dibinde bulunan uyuşturucu maddelerin kendisine ait olmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle;

ele geçirilen uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporu, olay tutanakları, (duvar dibinde poşet içerisinde ele geçen 11 paket eroinin sanığa ait olduğu kabul edilmese bile) sanığın üzerinden ele geçirilen uyuşturucu maddelerin çeşitliliği ve sanığın uyuşturucu madde kullanmadığına ilişkin raporu ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde suçun sübut bulduğu ve mahkemelerinin kabullerinin yerinde olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2022/2342 Esas, 2023/888 Karar sayılı kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya