Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/4860 E. , 2025/5628 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1374 E., 2023/989 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/4860 E. , 2025/5628 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1374 E., 2023/989 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2022/260 Esas, 2023/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/1374 Esas, 2023/989 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi Sanığın kullanıcı olup uyuşturucu ticareti yaptığına ilişkin delil olmadığına, sanığın idrarında uyuşturucu çıktığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine, takdiri indirim uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. Sanığın temyiz istemi Uyuşturucu kullandığı için pişman olduğuna, ticaretini yapmadığına, uyuşturucuyu rızasıyla teslim edip aldığı kişiyi söylediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay günü narkotik ekiplerinin çalışmaları sırasında sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüsün durdurulması ve sanığın üzerinden kendi rızasıyla teslim ettiği 69 gram metamfetaminin ele geçirilmesi iddiasına ilişkin olarak; Dosyada bulunan kolluk tutanakları, 28.02.2022 tarihli kriminal rapor, bulunan uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırının üzerinde olması ve sanık savunması birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında "..Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/70 esas 2015/152 karar sayılı ilamı ile TCK'nın 188/3. Maddesi nedeniyle 10 yıl hapis ve 4.000 TL adli para cezasına mahkum edildiği, kararın 22.06.2016 tarihinde kesinleştiği, iş bu cezanın henüz infaz edilmeden sanığın yeniden kasıtlı suç işlemiş olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi gereğince cezasının İKİNCİ KEZ MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE ve cezanın infazından sonra DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİ UYGULANMASINA.." karar verilmiş ise de, söz konusu Mahkeme kararının incelenmesinde bu sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmadığı anlaşıldığından sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/1374 Esas, 2023/989 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünden, "..sanık hakkında Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/70 Esas 2015/152 Karar sayılı ilamı ile TCK'nın 188/3. maddesi nedeniyle 10 yıl hapis ve 4.000 TL adli para cezasına mahkum edildiği, kararın 22.06.2016 tarihinde kesinleştiği, iş bu cezanın henüz infaz edilmeden sanığın yeniden kasıtlı suç işlemiş olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi gereğince cezasının İKİNCİ KEZ MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE ve cezanın infazından sonra DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİ UYGULANMASINA.." ifadesinin çıkartılarak yerine "sanığın Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/70 esas 2015/152 karar sayılı ilamı ile verilmiş 10 yıl hapis cezasına dair mahkumiyet kararı ile mükerrir olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİ UYGULANMASINA,” ibaresi eklenmek suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2025 tarihinde karar verildi.