Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/55 K.2024/1740

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açılmıştır. 2.Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri; sübuta, suç kastı ile hareket edilmediğine, katılan bankaların zararının bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümler uygulanmadığına, bilirkişi raporu alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanık ...'nin suç tarihlerinde gerçek bir alışveriş mevcut olmadığı halde adlarına kredi kartı tanzim edilen, diğer şüphelilerin kredi kartlarını bu şüphelilerin bilgisi dahilinde işyerinde bulunan pos cihazlarından geçirip içerik itibariyle gerçeğe aykırı harcama belgesi tanzim ederek toplamdan 629.670,00 TL'yi gerçeğe aykırı alışveriş sonrası çekip kredi kartlarının son ödeme tarihlerinde ödemek suretiyle,

paranın çekilmesi ile ödenmesi arasında faizsiz olarak parayı kullanmak suretiyle yarar sağladığı ve bu suretle şüphelilerin fikir ve eylem birliği içinde 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36 ncı maddesine zincirleme olarak muhalefet ettikleri iddiasına ilişkindir. 2. TEB Bankası pos cihazı kayıtları ile Yapı Kredi Bankası kayıtları mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılacak tebligatın geçerlilik koşulları Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 31 inci maddesinde gösterilmiş olup, anılan maddeye göre; muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri bildirilen adreste bulunamazsa, muhatabın adres kayıt sistemindeki (MERNİS) yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek tebliğ olunacak evrakın o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis üyesinden birine veya kolluk amir veya memuruna imza karşılığında teslim edilmesi,

tebliğ memurunun (2) nolu haber kağıdını kapıya yapıştırıp buna dair bilgi verilen komşu, yönetici veya kapıcının isminin belirtilmesi ve imzasının alınması, imzadan imtina var ise bu durumun da belirtilmesi gerektiği anlaşılmakla; somut olayda, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin tebligat evrakında, muhatabın çarşıda olup adreste bulunmadığının belirtildiği ve haber verilen komşusunun, yönetici veya kapıcının isminin ve imzadan çekinme nedenlerinin belirtilmediği görülmüş olup, tebligatın usulüne uygun olmadığı,

sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilmekle Tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir. A.

Sanık ...'nin temyiz istemi yönünden Sanığa yüklenen 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımını kesici son işlem olan sanık hakkında ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 10.12.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmıştır. B.

Diğer sanıklar müdafilerinin temyiz isteği yönünden Oluşa, banka kayıtlarına, sanık savunmalarına ve dosya kapsamına göre; sanıkların, üye işyeri sahibi olmayıp sanık ...'ye ait üye iş yerinde mal veya hizmet karşılığı olmaksızın harcamalar yaptıkları,

5464 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin bankalarla üye işyeri sözleşmesi yapan işyeri sahipleri hakkında düzenleme olduğu dikkate alındığında tüm dosya kapsamı itibariyle sanıklar hakkında uygulanamayacağı gözetilmeden sanıkların aklanma hakkı olduğu ve 5271 sayılı CMK nın 223/2-a uyarınca beraatleri yerine 5464 sayılı Kanunun 36 ncı maddesi kapsamındaki suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR 1.Sanık ...'nin temyiz istemi yönünden Gerekçenin A bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2014/66 Esas 2015/862 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak,

oy birliğiyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 2.Diğer sanıklar müdafilerinin temyiz isteği yönünden Gerekçenin B bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa