Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/81 K.2025/1985

Çarşamba 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2021 tarihli ve 2021/398 Esas, 2021/928 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 51, 52/2 ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri uyarınca 18 gün hapis cezası ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hapis cezasının ertelendiği ve kararın itiraz edilmeksizin 29.06.2021 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.11.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125362 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"...Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.5237 sayılı Kanun’un, "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası;

“...

(3) Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.

...”

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İnceleme konusu dosyada; suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan hükümlü hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

1- Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/398 Esas, 2021/928 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA,

2- 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedenlerinin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükmün 4. fıkrasından sonra gelmek üzere ;

"5237 sayılı Kanun’un 50/3 ve 52/2. maddeleri gereği 18 gün hapis cezasının günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 360.00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesine hükümden 51. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılmasına ve hükmün 6.fıkrasının "sanığın neticeten 360 TL ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”