Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/944 K.2024/5076

Başsavcılığının 22.12.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca dava açılmıştır. 2. Gaziantep

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/1675 Esas, 2022/2191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiilerinin temyiz isteği.

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, soruşturma yapılmaksızın kolluk tarafından gönderilen fezlekeye göre iddianame düzenlendiğine, tanık beyanlarının gerçek olmadığına, soruşturma kapsamında yapılan aramalar neticesinde sanığın üzerinde, evinde ve arabasında herhangi bir uyuşturucu madde ele geçirilmediğine, soruşturma evresinde tanık Y.'ye sanık ile ilgili fotoğraf teşhisi yaptırıldığında tanık Y.'nin fotoğraflardan sanığı teşhis edemezken, yargılama aşamasında suçtan kurtulmak amacıyla beyanlarını değiştirdiğine, tanık beyanlarının çelişki içerdiğine,

sanık hakkında yapılmış olan iletişim tespit tutanaklarının hiçbir delil değerinin bulunmadığına, ilk derece mahkemesinin verdiği kararda, yapılan telefon görüşme ses kayıtlarının hangi suç olayı ile bağlantılı olduğu hususunun açıkça tartışılıp değerlendirilmediğine, sanık hakkında cezalandırma cihetine gidilirken 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme suç hükümleri uygulanarak cezasında arttırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında cezalandırılmasına yeter delil olmadığına, sanığın müsnet suçu işlemediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1. Dava konusu olay, sanığın, 26.10.2019 günü tanık M.K'ya, 24.11.2019 günü tanık Y.S'ye uyuşturucu madde satmak suretiyle, üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 13.11.2019 ve 13.12.2019 tarihli raporuna göre; ele geçirilen maddelerin eroin maddesi olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

3. Dava dosyası kapsamında, tanık beyanları, tape kayıtları, Adli Tıp Kurumu Adli Bilişim İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesi'nin 11.04.2022 tarihli raporu, fiziki takip tutanakları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, Kriminal Laboratuvardan alınan raporlar, sanık savunmaları mevcuttur. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın uyuşturucu madde sattığı bilgisi üzerine alınan iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararına istinaden başlatılan soruşturma kapsamında. Sanığa isnat edilen 26.10.2019 tarihli olay yönünden yapılan değerlendirmede.

Olay günü sanık ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan M.K. arasındaki telefon görüşmeleri üzerine yapılan fiziki takipte, sanığın kullanıcı tanık M.K.'ya 600,00 TL karşılığında eroin maddesi verdiği olayda, uyuşturucu madde alışverişinin net olarak görülmesi, tutanak mümzilerinin mahkemece alınan beyanlarında bu hususu doğrulaması, tape kayıtları, Adli Tıp Kurumu Adli Bilişim İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesi'nin 11.04.2022 tarihli raporu, fiziki takip tutanağı ve olay yakalama tutanakları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.

Sanığa isnat edilen 24.11.2019 tarihli olay yönünden yapılan değerlendirmede.

Olay günü sanık ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan Y.S. arasındaki telefon görüşmeleri üzerine yapılan fiziki takipte, sanığın kullanıcı tanık Y.S.'ye 1.600,00 TL karşılığında eroin maddesi verdiği olayda, uyuşturucu madde alışverişinin net olarak görülmesi, tutanak mümzilerinin mahkemece alınan beyanlarında bu hususu doğrulaması, tape kayıtları, Adli Tıp Kurumu Adli Bilişim İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesi'nin 11.04.2022 tarihli raporu, fiziki takip tutanağı ve olay yakalama tutanakları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.

Böylece sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda isabetsizlik görülmediği, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği belirtilerek sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "26.10.2019 - 24.11.2019" yerine "20.09.2019" olarak yazılması ve Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından inceleme sonucunda artan şahit numunelerin ve iade edildiği belirtilen uyuşturucu maddelerin müsadere edilmesi konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, eylemin kanunda öngörülen suç tipine uymasına ve cezanın kanuni bağlamda uygulanmış olmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/1675 Esas, 2022/2191 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.