Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/999 K.2024/4309

Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından verilen 02.11.2022 tarihli ve 2022/1673 Esas, 2022/1337 Karar sayılı ek kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 8 yıl 7 ay 10 gün hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın temyizden feragatin sonuçlarını bilemeyeceğinden temyiz talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı sanığın Ceza İnfaz Kurumundan 18.10.2022 ve 20.10.2022 tarihli dilekçeleriyle temyizden feragat ettiği, sanık müdafiinin 01.11.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla sanığın gönderdiği dilekçelerde temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu, ek kararın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR