Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2025/10688 E. , 2026/1377 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1256 E., 2025/1009 K. SUÇLAR : Mala Zarar Verme, Hakkı Olmayan Yere Tecavüz HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi (Hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden ) İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi (Mala
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2025/10688 E. , 2026/1377 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1256 E., 2025/1009 K. SUÇLAR : Mala Zarar Verme, Hakkı Olmayan Yere Tecavüz HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi (Hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden ) İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi (Mala zarar verme suçu yönünden) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Ret Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2024/1256 Esas, 2025/1009 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: I. GEREKÇE A. MALA ZARAR VERME SUÇU YÖNÜNDEN Sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçu yönünden "Karar Verilmesine Yer Olmadığına'' dair verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 223/1. maddesinde belirtilen hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, bu itibarla sanık hakkında temyize konu incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B. HAKKI OLMAYAN YERE TECAVÜZ SUÇU YÖNÜNDEN 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. II. KARAR Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık hakkında mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından kurulan hükümler istinafta esastan reddedilmiş (mala zarar verme yönünden düzeltilerek), sanık müdafii BAM 26. Ceza Dairesinin kararını temyiz etmiştir. Yargıtay 8. Ceza Dairesi her iki suç yönünden temyiz yolunun açık olup olmadığını incelemiştir.
Hukuki İlke: Mala zarar verme yönünden verilen 'karar verilmesine yer olmadığına' dair karar, CMK 223/1'de sayılan hüküm niteliğinde olmadığından temyiz incelemesine konu olamaz. Hakkı olmayan yere tecavüz yönünden ise CMK 286/2-a uyarınca beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararları, suç 286/3'teki istisnalar arasında da yer almadığından kesindir.
Uygulama Sonucu: Temyiz istemlerinin reddi: her iki suç yönünden de temyiz yolu kapalı olduğundan istemler CMK 298 uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle reddedilmiştir.
Dava Strateji Notu: Komşuluk ve taşınmaz kaynaklı mala zarar verme - hakkı olmayan yere tecavüz dosyalarında ceza miktarı çoğunlukla CMK 286/2-a kesinlik eşiğinin altında kalır; istinaf fiilen son merci olur. Müdafi, tüm delil ve usul itirazlarını istinaf dilekçesinde tüketmeli, temyiz umuduna dosya bırakmamalıdır.