Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/11332 K.2025/10721

Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2018 tarihli kararının sanık tarafından eski hale getirme talebi ile birlikte temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları uyarınca, hükümde başvurulacak kanun yolu, merci, başvuru şekli,

süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği ve yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 263. maddesi gereği cezaevinde bulunan sanığa bulunduğu cezaevi müdürüne beyanda bulunmak veya dilekçe vermek suretiyle de kanun yoluna başvurma hakkını kullanabileceğinin açıklanmasının gerektiği, sanığın hüküm tarihinde başka suçtan cezaevinde bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesinde yazılan bildirimlerin sanığa usulüne göre yapılmadığı, tebliğ işleminin usulsüz olduğu,

hükümde temyiz dilekçesinin kurum aracılığı ile de gönderilebileceğinin belirtilmediği ve sanığın yüzüne karşı verilen kararda, kararın tefhiminden itibaren 15 günlük sürede temyiz edilebileceği belirtilerek yanıltma yapılmışsa da; hükümlünün 19.02.2018 tarihli dilekçesi ile uzlaşma talebinde bulunduğu hükmü bu şekilde öğrendiği, hükümlünün, hükümden haberdar olduktan uzunca bir süre sonra temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla.