Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/12191 K.2025/10540

Edremit

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2023 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13/4.maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2, 58. maddeleri uyarınca 1 ay hapis ve 90,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 25.12.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 22.10.2025 tarihli ve 2025/4615 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2025 tarihli ve KYB-2025/126392 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2025 tarihli ve KYB-2025/126392 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, 1-Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulü hükümleri uygulanarak 22 gün hapis cezasına hükmedilmesine rağmen, hükmün devamında ''Sanığın neticeten 1 ay hapis cezası '' ile cezalandırılmasına karar verildiğinden söz edilerek hüküm fıkrasında çelişkiye yol açılmasında, 2-5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda tekerrüre esas alınan Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/386 esas, 2022/1243 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 15.11.2022 olduğu, inceleme konusu Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2023 tarihli kararına konu suçun da 16.01.2022 tarihinde işlendiği cihetle, anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında bulunan Edremit

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2020 tarihli ve 2020/273 esas, 2020/926 sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılıktan. 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesi uyarınca belirlenen 1 ay hapis ve 5 gün adli para cezasından, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanarak 22 gün hapis ve 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra, hükmün devamında tayin edilen hapis cezasının 1 ay hapis cezası olarak belirtilmesi suretiyle hüküm fıkrasında çelişki oluşturulması, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun’un, “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası; "(1)Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; tekerrüre esas alınan Edremit

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/386 Esas, 2022/1243 Karar sayılı kararı ile hükmolunan hapis cezasını içerir mahkumiyet hükmü incelendiğinde, kararının kesinleşme tarihinin 15.11.2022 olduğu, inceleme konusu suçun bu tarihten önce 16.01.2022 tarihinde işlendiği 5237 sayılı Kanun'un 58/1.maddesi uyarınca hükümlü hakkında bahse konu kararın tekerrüre esas alınamayacağı ancak hükümlünün adli sicil kaydında tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğünün bulunduğu belirlenmekle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Edremit

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün lehine olduğu belirlendiğinden; hükmün (5) numaralı bendinde nulunan " 1 AY HAPİS" ibaresinin çıkarılmasına yerine "22 GÜN HAPİS" ibaresinin eklenmesine 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına dair olan (8) nolu bendin çıkarılmasına, yerine "Sanığın adli sicil kaydında görülen Edremit