Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/12666 K.2026/35

Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı ... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 2013/432 Esas, 2015/355 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2020/6647 Esas, 2022/12053 Karar sayılı kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci ... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2024 tarihli ve 2022/545 Esas, 2024/745 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Mahkemenin direnme kararı, müştekinin cep telefonuna ... Danışmanlık ve Aracılık Hizmetleri adıyla “kredi kartlarının borçlarının taksitlendirildiği” şeklinde bir mesaj geldiği, şirketi arayan müştekinin sanık ile görüştüğü, kendisine ait ..., ... Bankası, ... Bankası, ..., ...

Bankası ve ...'a ait 7 adet kredi kartını 2012 yılı içerisinde sanığa kargo ile gönderdiği, sanığın da kredi kartlarına bir miktar ödeme yapıp daha sonra değişik işyerlerinde bulunan pos cihazlarından kartlarla ilgili çekim yaptırarak menfaat temin ettiğinin gerek sanığın savunması gerekse müştekinin özünde değişmeyen ve çelişmeyen anlatımlarıyla sabit olduğunun anlaşılması karşısında; üzerine atılı TCK.nın 245/1. ve 43/1. maddelerinde düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartlarının zincirleme şekilde kötüye kullanılması suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeniyle yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2024 tarihli ve 2022/545 Esas, 2024/745 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2020/6647 Esas, 2022/12053 Karar sayılı bozma kararının, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 05.01.2026 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE Katılanın her ne saik ile olursa olsun 7 adet kredi kartını sanığa kendi iradesi ile göndererek ve yaklaşık bir yıl süre ile bu kartların sanıkta kalmasına rıza göstermek suretiyle oluştuğu iddia edilen kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan bahsedilemeyeceği, zira TCK.nın 245. maddesinde düzenlenen kredi kartının kötüye kullanılması suçunda katılanın rızasının hukuka uygunluk nedenini oluşturacağı, katılana ait kartlardan yapılan harcamalardan katılanın icra takibi neticesinde bilgisinin olduğuna dair beyanının da hayatın doğal akışına uygun olmadığı,

bu nedenle sanığın cezalandırılmasına yönelik sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum. İlk derece mahkemesi direnme kararının onanması gerektiği kanaatindeyim. 05.01.2026