Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2025/13092 E. , 2026/1780 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/524 E. 2025/552 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temy
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2025/13092 E. , 2026/1780 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/524 E. 2025/552 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Kadirli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2024 tarihli 2024/490 Esas, 2024/683 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109/2, 109/3-a-e, 53, 58... . maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 13.03.2025 tarihli ve 2025/524 Esas, 2025/552 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; Suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, mağdurun oğlu olan sanığın, olay günü saat 02:30 sıralarında mağdurun ikametine girmek istediği, mağdurun bu durumu kabul etmemesi üzerine bodrum katındaki pencereyi kırarak ikamete girdiği, mağdurun vücudunun çeşitli yerlerine ele geçirilemeyen bir cisimle vurduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sonrasında ikamet kapısını kilitleyerek evden ayrıldığı, 20 dakika sonra tekrar eve geldiği, sanığın kendisine daha fazla vurmaması amacıyla mağdurun uyuma numarası yaptığı, kolluk görevlilerinin gelmesi ile mağdurun serbest kaldığı, sanığın annesine karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklar, mağdurun beyanı, sanığın tevilli ikrarı, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın suç tarihinde annesi olan mağdura karşı silahtan sayılan bıçakla saldırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı ve evden ayrılmasına cebir kullanmak suretiyle izin vermediği, sanığın üst soy olan annesine karşı silahtan sayılan bıçakla cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı ve mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 13.03.2025 tarihli ve 2025/524 Esas, 2025/552 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kadirli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2026 tarihinde karar verildi.