Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1528 K.2025/7973

Kurulunun 20.03.2024 tarihli ve 2023/8-562 Esas, 2024/83 Karar sayılı bozma kararı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.10.2024 tarihli ve 2024/583 Esas, 2024/931 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının temyizen incelenmek üzere Dairemize gönderildiği belirlenmekle.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen direnme kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının; yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin kararları temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 15.02.2023 tarihli ve 2022/1179 Esas, 2023/261 Karar sayılı kararıyla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen direnme kararı ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen hüküm verilmesine yer olmadığına dair kararın sanıklar müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 01.11.2023 tarihli ve 2023/1621 Esas, 2023/8384 Karar sayılı kararı ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm verilmesine yer olmadığına dair kararın bozulmasına ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden dava dosyasının incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2024 tarihli ve 2023/8-562 Esas, 2024/83 Karar sayılı kararı ile "...Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 15.02.2023 tarihli ve 1179-261 sayılı direme kararına konu olan ve sanıklar...,..., Salim ve ... hakkında katılanlar ... ve...ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığının,

anılan sanıkların her bir katılana yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılmaları ve katılan ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle de haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi..." şeklindeki gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 09.10.2024 tarihli ve 2024/583 Esas, 2024/931 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen hüküm verilmesine yer olmadığına dair önceki kararda direnilmesi ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-a-b, 29/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına;

katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-a-b ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ...'in cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanıkların üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerinin sabit olmadığına, beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, teşdiden hüküm kurulamayacağına, delil yetersizliğine, haksız tahrik indiriminin en üst hadden yapılması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların cezalandırılması gerektiğine, kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçundan verilen cezada indirim uygulanmaması ile üst hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine, kasten yaralama suçundan da ayrıca ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Verilen Karar Yönünden, Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen hüküm verilmesine yer olmadığına dair kararın, 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinde düzenlenen hüküm türlerinden olmadığı, bu nedenle aynı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz incelemesine konu edilemeyeceği anlaşılmakla, bu suç yönünden Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 01.11.2023 tarihli bozma kararına karşı verilen direnme kararı yerinde görüldüğünden, ''hüküm verilmesine yer olmadığına dair'' kararın incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

2. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden, Dava dosyası kapsamına göre, 22.08.2015 tarihinde katılan ...'in tanık ...A.'yı cep telefonundan tanışmak amacıyla aradığı, tanık ...A.'nın evli olduğunu belirtmesine ve katılandan aramamasını istemesine rağmen katılanın bu konuda ısrarcı olması üzerine tanığın, durumu olay tarihinde evli oldukları sanık ...'e anlattığı, sanık ...'in babası olan sanık ...'in olayı görüşmek için katılan ...'in babası olan katılan ...'i Niğde merkezde bulunan dükkânına çağırdığı,

sanık ...'in katılan ...'in de bizzat gelerek kendisinden özür dilemesini istemesi üzerine aynı gün saat 19.00 sıralarında katılanların, sanık ...'in dükkânına gittikleri, sanık ...'in katılan ...'den sanıklar ... ve ...'den de özür dilemesini istemesi üzerine sanık ...'in kullandığı araçla katılanlar ve temyiz dışı sanık ... ile birlikte bir bağ evine gittikleri, bağ evinin bahçesinde o sırada sanıklar..., ... ve ... ile temyiz dışı sanık ......'in de bulunduğu, gelen kişilerin sanık ... tarafından karşılandığı, katılan ...'in sanık ...'den özür dilediği sırada sanığın sinkaflı sözlerle söverek katılan ...'in yüzüne kafası ile vurduğu,

bu olay sonucunda katılan ...'in hayat fonksiyonlarını (1.) derecede etkileyen kemik kırığına sebep olacak şekilde burnundan yaralandığı, diğer katılan ...'in ise sanık ... tarafından tutulduğu, sanık ...'in katılan ...'in yüzüne yumruk attığı, sanık ...'in de katılan ...'in yüzüne yumruğu ile vurduğu, sanık ...'in temyiz dışı sanık ......'den şişe getirmesini istediği,

bu sırada sanıklar... ve ...'in katılan ...'i kollarından tutarak bulundukları bağ evinin bahçesinde ıssız bir bölgeye götürdükleri, akabinde sanıkların katılan ...'in kafasına niteliği tespit edilemeyen bir tabanca dayayıp soyunmasını ve getirdikleri şişeye oturmasını istedikleri, temyiz dışı sanık ......'in de cep telefonu ile fotoğraf çekiyor gibi yapıp çektiği fotoğrafları internette yayınlayacağını söylediği,

daha sonra katılan ...'i katılan ...'in yanına getiren sanıkların, katılanları bağ evinden kovdukları böylece sanıklar ..., ..., ... ve ...'in her bir katılana karşı ayrı ayrı cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanıkların alınan savunmaları, katılanların beyanları, adli raporlar, bozma ilamı, Yargıtay Ceza Genel Kurul kararı ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların, katılanlar Necati ve ...'i hile ile bağ evine götürüp cebir uygulamak suretiyle hürriyetlerinden yoksun kıldıkları böylece üzerlerine atılı suçu işledikleri anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Verilen Karar Yönünden, 1. Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.10.2024 tarihli ve 2024/583 Esas, 2024/931 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmekle, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/1621 Esas, 2023/8384 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

2. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen hüküm verilmesine yer olmadığına dair kararın temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, bu suç bakımından dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden, Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 09.10.2024 tarihli ve 2024/583 Esas, 2024/931 Karar sayılı kararında sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde