Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1779 K.2025/5531

Sanık müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; takdiren duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımını özendirme suçundan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 54.150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir

26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2024 tarihli kararı hakkında sanık ve müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 02.10.2024 tarihli kararı ile hükümde hapis cezası yanında belirlenen temel adli para cezası zincirleme suç hükümleri uyarınca artırılırken yapılan hesap hatası ve adli para cezası gün karşılığı olarak belirlenen miktar düzeltilerek ilk derece mahkemesince belirlenen sonuç adli para cezası olan 54.150,00 TL'nin 20.820,00 TL olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın suç kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın paylaşımlarının suç unsuru içermediğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın twitter adlı sosyal paylaşım sitesinde kendi kullanımında olan hesabından farklı tarihlerde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımını özendirici paylaşımlarda bulunmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda.

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirtilmişse de, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 5 yıl üzerinde olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi kapsamında kesin nitelikte olmadığı, temyiz incelemesine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın paylaşımlarına ilişkin kolluk görevlileri tarafından düzenlenen tutanak, sanığın paylaşımlarının içeriği, sanık savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 02.10.2024 tarihli, 2024/3143 Esas, 2024/3260 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir