Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1947 K.2025/7764

Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2023 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 272/2, 62, 53... . maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, söz konusu kararın, istinaf edilmeksizin 18.07.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 2024/11120 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2025 tarihli ve KYB-2025/14997 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin. “Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 2016/3150 Esas, 2016/3353 Karar sayılı ilâmında, "Kesinleşen bir hüküm, ancak yargılamanın yenilenmesi veya sonradan yürürlüğe giren ve sanık lehine olan kanun gereğince uyarlama yapılması veya Yargıtay tarafından kanun yararına bozulması ya da kanunun açık bir hükmü gereğince değiştirilebilir.

Böyle bir durum olmadan, mahkemenin daha önce verdiği hükmü değiştirmesi ya da ortadan kaldırıp yeni bir hüküm kurması halinde, hukukî geçerliliği olmayan bu hüküm yok hükmündedir" şeklindeki açıklamalara nazaran, Gaziantep

19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2023 tarihli kararının istinaf edilmeden kesinleşmesini müteakip, infaz savcılığınca hükümlünün cezasının infazında tekerrür hükümlerinin uygulanması hususunda tereddüt oluştuğundan bahisle talepte bulunulması üzerine, anılan hükmün birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Gaziantep

19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2023 tarihli ek kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan ek kararın kaldırılmasına dair mercii Gaziantep

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2024 tarihli ve 2024/22 Değişik İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, Gaziantep

19. Asliye Ceza Mahkemesince ikinci kez tekerrüre esas alınan Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2022 tarihli ve 2021/837 Esas, 2022/461 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 16/07/2022 olduğu, anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu dosyadaki suç tarihi olan 02/06/2022 tarihinden sonra olduğu,

bu haliyle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gibi sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hükmedilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Mahkemenin, inceleme konusu 10.07.2023 tarihli kararının istinaf edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı Asliye Ceza İlamat Masasınca hükümlünün cezasının infazında tekerrür hükümlerinin uygulanması hususunda tereddüt oluştuğunun belirtilmesi üzerine, anılan hükmün birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Mahkemenin 04.12.2023 tarihli ek kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan ek kararın kaldırılmasına dair Gaziantep

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2024 tarihli ve 2024/22 Değişik İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede. 5237 sayılı Kanun'un "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58/1. maddesinde yer alan. "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, hükümlünün tekerrüre esas alınan Gaziantep

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ve 2021/837 Esas, 2022/461 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün, inceleme konusu dava dosyasındaki 02.06.2022 suç tarihinden sonra, 16.07.2022 tarihinde kesinleştiği, bu haliyle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden hükümlü hakkında hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmış ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sistemi üzerinden yapılan kontrolde, hükümlünün adli sicil kaydında bulunan Gelibolu

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2014/854 Esas, 2015/698 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan hapis cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve söz konusu bu kararın 14.07.2015 tarihinde kesinleştiği, ancak infaz edilip edilmediği anlaşılamadığından, Hükümlünün adli sicil kaydında yer alan Gelibolu

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2014/854 Esas, 2015/698 Karar sayılı kararının infaz edilip edilmediği veya infaz edilmiş sayılıp sayılmadığı, infaz edilmiş veya infaz edilmiş sayılmış ise infaz tarihinin araştırılması ve tekerrür koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR