Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/2170 K.2025/7686

Mersin 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2024 tarihli ve 2015/110 Esas, 2016/292 Karar sayılı ek kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlü hakkında incelemeye konu dosyada, memnu hakların iadesi talebi hakkında verilen ek kararın daha önce Yargıtay incelemesinden geçmediğinin, bu nedenle dosyanın incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesine iadesine karar verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, hükümlü hakkında yasaklanmış hakların geri verilmesi talebinin kabulüne ilişkin Mersin 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2024 tarihli ve 2015/110 Esas, 2016/292 Karar sayılı ek kararı, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş olduğundan kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu, bu nedenle memnu hakların iadesi talebinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Ceza Dairesi'nce değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla.