Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/2946 K.2025/10168

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/1077 Esas, 2022/1206 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216/3, 43/1, 53... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 2 31... /3. maddeleri 5 ay 18 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; karara sanık tarafından itiraz edilmiştir.

Akabinde. Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/108 Esas, 2023/169 Karar sayılı kararı ile halkın bir kesimini sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 216/2, 43/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.740 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 15 eşit taksitte tahsiline karar verilmiş; karar sanık tarafından istinaf edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2023/383 Esas, 2024/1245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun incelenmesinde "...TCK 50/1-a maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken TCK'nın 52/3 maddesi uyarınca kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterilmesi gerektiği, bu durumun gözetilmemesi..." hukuka aykırı bulunmuştur.

Ancak.

"Yerel Mahkemenin hüküm fıkrasının 1. Bendinin 6 ve 7. Paragrafı olan 'Sanığa verilen hapis cezasının sanığın kişiliği ve geçmiş hali, suçun işlenmesindeki özellikler gözetilerek TCK 50/1-a maddesi gereğince ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE,' ve 'Sanığın kişiliği ve sosyal durumu dikkate alınarak TCK, nun 52/2. maddesi gereğince Adli para Cezasının günlüğü takdiren 20 TL den hesap edilerek sanığın 3740 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,' ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak YERİNE;

'Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası sanığın kişiliği ile sosyal ve ekonomik durumuna göre TCK'nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek sanığın 187 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, TCK' nun 52/2.

Maddesi gereğince gereğince sanığa verilen 187 tam gün adli para cezasının günlüğü takdiren 20,00-TL den hesap edilerek 3.740 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,' ibarelerinin hüküm fıkrasına eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Suçun işlendiğine dair delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın "...." isimli sosyal medya hesabından 27.04.2020, 26.12.2021 tarihlerinde Hz. Peygamberi ve İslam dinine inanan insanları aşağıladığı iddiasına ilişkin olarak;

Tebliğnamede suç tarihlerinin sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımları yaptığı "27.04.2020, 26.12.2021" yerine sehven "08.02.2022" şeklinde yazıldığı tespit edilmekle inceleme yapılmıştır.

Sanığın paylaşım tarihleri arasında bir buçuk yıldan uzun zaman bulunması ve ikinci suçu yeni bir kasıt ile işlemesi dikkate alındığında ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Basın yayın yoluyla atılı suçu işleyen sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus da bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, açık kaynak araştırma raporuna ve paylaşımların yapıldığı sosyal medya hesabının kendisine ait olduğuna dair ikrarına göre paylaşımların sanık tarafından yapıldığı saptanmıştır.

Mahkemenin yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştirilen hususlar ve düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.a) İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihlerinin sanığın yargılamaya konu paylaşımları yaptığı "27.04.2020, 26.12.2021" tarihleri yerine "08.02.2022" şeklinde yazılması, b) İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasında suç adının "halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama" yerine "halkın bir kesimini sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama" şeklinde; uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 216/3. maddesi yerine aynı Kanun'un 216/2. maddesi olarak yazılması hususları, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2023/383 Esas, 2024/1245 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarındaki suç tarihlerinin "27.04.2020,

26.12.2021" şeklinde düzeltilmesi ve İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasındaki suç adının "halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama" şeklinde düzeltilmesi uygulama maddesinin ise "5237 sayılı Kanun'un 216/3. maddesi" şeklinde düzeltilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,