Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/325 K.2025/4461

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.11.2024 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında, Devrek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2024 tarihli kararı ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan “6 ay hapis cezası" ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin reddine dair ek kararın temyizinin niteliği karşısında.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerin temyiz edilebileceği, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunmayan hükümlerin niteliği itibariyle temyiz edilemez olduğu, temyiz başvurusunun bu gerekçe ile reddine dair ek karar usul ve Kanuna uygun bulunduğundan, hükümlünün ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.