Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/3875 K.2025/7918

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52., 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. 2. Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli kararı, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz başvuruları üzerine Yargıtay

3. Ceza Dairesinin 30.06.2020 tarihli onama kararı ile kesinleşmiştir. 3. Sanık müdafiinin 06.05.2024 tarihli dava dosyası hakkında seri muhakeme usulünün uygulanmasına yönelik dilekçesi üzerine Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2024 tarihli ek kararı ile mahkeme ilamının infazının durdurulmasına, seri muhakeme usulünün uygulanması bakımından dosya suretinin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Usulü Soruşturma Bürosuna gönderilmesine, karar verilmiştir.

4. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2024 tarih ve 2024/132649 sayılı kararı ile 02.08.2022 tarihinden önce kesinleşen dosyalarda seri muhakeme usulünün uygulanamayacağı, hükmün 30.06.2020 tarihinde kesinleştiğinden ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş, karara karşı yapılan itiraz üzerine Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2024 tarihli ve 2024/132 sayılı Değişik İş sayılı kararıyla itiraz reddedilmiştir. 5. Ankara

13. Asliye Ceza Mahkemesince Ankara Seri Muhakeme Usulü Soruşturma Bürosu'nun 29.05.2024 tarih ve 2024/132649 sayılı iddianamesinin kabulü ile yapılan yargılama neticesi Ankara

13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2025 tarihli ve 2024/339 Esas, 2025/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52., 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğine, buna göre mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli mahkumiyet hükmünün Yargıtay

3. Ceza Dairesinin 30.06.2020 tarihli onama kararı ile kesinleştiği, olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin hükümden önce dolmadığı anlaşılmakla, Tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dava dosyası kapsamına göre; olay günü sanığın gazinodan ayrıldıktan sonra yanında taşıdığı ruhsatsız silahla müşteki Levent Akça'yı yaraladığı ve bu şekilde sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak. Somut olayda; hükümlünün mahkûmiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu, Ankara

13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 30.06.2020 tarihli onama kararı ile kesinleştiği, Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararının 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği,

Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve iptal kararının yürürlüğe girmesinden önce Mahkemesince karar verilip kesinleştirildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gibi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki hüküm nazara alındığında, hükümlünün eylemi nedeniyle Ankara

13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli kararı ile mahkûmiyetine karar verilip temyiz incelemesi sonucu onanarak kesinleşen cezasının infazının devamı yerine Ankara Seri Muhakeme Usulü Soruşturma Bürosu'nun 29.05.2024 tarih ve 2024/132649 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı esas alınarak yargılamaya devamla sanık hakkında atılı suçtan mükerrer mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2025 tarihli ve 2024/339 Esas, 2025/31 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Ankara