Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2025/3928 E. , 2025/10419 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2879 Esas, 2024/4048 Karar SUÇ : Sahte dövizi tedavüle koyma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi EK KARAR : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlü
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2025/3928 E. , 2025/10419 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2879 Esas, 2024/4048 Karar SUÇ : Sahte dövizi tedavüle koyma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi EK KARAR : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlü hakkında memnu hakların iadesine yönelik talebinin reddine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.12.2024 tarihli ve 2024/2879 Esas, 2024/4048 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesi kapsamında kalmayıp bu nedenle kesin nitelikte olmadığı ve temyiz incelemesine tabi olduğu, bu sebeple hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile hükümlü müdafinin temyiz isteminin reddine dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.01.2025 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek ve tebliğnamedeki hükmün kesin olması nedeniyle temyiz edilemez olduğuna dair görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede: Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir nitelikte olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Erzurum 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.1996 tarihli kararı ile hükümlü hakkında sahte dövizi tedavüle koyma suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 316/3 ve 318. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.170,00 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un (647 sayılı Kanun) 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş, karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulmaması nedeni ile hükmün kesinleştiği anlaşılmıştır. Hükümlü müdafi 01.10.2024 havale tarihli dilekçesiyle, hükümlünün yasaklanmış haklarının iadesini talep etmiştir. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2024 tarihli ek kararıyla; hükümlü müdafinin talebinin hükümlü ...'in hayatını iyi halli sürdürdüğü konusunda mahkemede kanaat oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Hükümlü müdafiinin ek karara karşı istinaf isteminde bulunması üzerine; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.12.2024 tarihli, 2024/2879 Esas, 2024/4048 Karar sayılı kararıyla; ''Hükümlünün güncel adli sicil kaydının yapılan incelemesinde 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A-1-a maddesinde belirtildiği üzere mahkum olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu ve bu süre zarfında bir suç işlemediği anlaşılmış ise de, hükümlü hakkında Erzurum Ağır Ceza Ceza Mahkemesi'nin 2000/42 Esas ve 2000/186 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanunu'nun(6136 sayılı Kanun) 12. maddesine muhalefet suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkumiyet hükmü verildiği ve bu hükmün 23.03.2011 tarihinde temyizde onama suretiyle kesinleştiği, yine hükümlü hakkında Horasan Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/60 esas ve 2010/150 karar sayılı ilamı ile hakkında yine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 289/1 maddesi gereğince muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan adli para cezasına mahkumiyet kararı verildiği bu kararın 21.03.2013 tarihinde kesinleştiği, son olarak hükümlü hakkında Horasan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/122 esas ve 2022/109 karar sayılı ilamıyla 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 10 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezasına mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın da 14.04.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, mezkur kanunun 13/A-1-b maddesi uyarınca hükümlünün hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda ilk derece mahkemesinin kanaat edinilemediğine ilişkin değerlendirmesi ve bu nedenle hükümlünün yasaklanmış hakların geri verilmesine dair talebinin reddine karar vermesi usul ve yasaya uygun bulunduğu'' gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Hükümlü müdafi tarafından karara karşı temyiz isteminde bulunulması üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.01.2025 tarihli ek kararı ile; 09.12.2024 tarihinde verilen kararın sahte dövizi tedavüle koymak suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Hükümlü müdafiinin temyiz istemi; koşulları oluştuğundan hükümlü hakkında memnu hakların iadesine karar verilmesi gerektiğine ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinin birinci fıkrası; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması, gerekir." şeklinde düzenlenmiştir. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.1996 tarihli, 1994/133 Esas ve 1996/53 Karar sayılı kararının infaz tarihi olan 06.09.1996 tarihinden, memnu hakların iadesi talebinin reddine karar verildiği 24.10.2024 tarihine kadar kanunda belirlenen 3 yıllık sürenin geçtiği,hükümlüye ait adli sicil kaydına göre hükümlünün hükmün infazından sonra 3 yıllık süre zarfında yeni bir suç işlemediği anlaşılmakla, hükümlünün hükmün infazından sonraki 3 yıllık süre zarfında yaşamını iyi halli olarak geçirip geçirmediğine dair kolluk araştırması yaptırıldıktan sonra hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda kanaate ulaşılması durumunda yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik araştırma ile hükümlü müdafiinin talebinin reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümlü müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.12.2024 tarihli, 2024/2879 Esas, 2024/4048 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde karar verildi.