Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/4577 K.2025/7508

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Hatay

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/92 Esas, 2022/436 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/3921 Esas, 2022/14889 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması ve birden fazla nitelikli halin bir arada gerçekleşmiş olduğu kabul edildiği halde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinin kanuna aykırı bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2022/629 Esas, 2024/604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2,109/3-a,b, 35,53,62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Üzerine atılı suçu işlemediğine ve kararın lehine bozulması istemine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın babası ile birlikte hareket ederek hayvan ticaretinden kaynaklı alacağı nedeni ile husumetli olduğu katılanın başına tabanca kabzası ile vurup araca zorla bindirdikleri, çevrede bulunan kişilerin toplaması üzerine katılanı araçtan aşağı atarak olay yerinden uzaklaştıkları iddiasına ilişkin olarak.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Gerekçeli kararda sanığın eylemini haksız tahrik altında işlediği kabul edilmiş ve cezasında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca indirim yapılmasına karar verilmiş olmasına rağmen, hüküm fıkrasında "5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklinde karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması,

3. Yargıtay bozma ilamından sonra yeniden hüküm kurulurken, 5271 sayılı Kanun'un 283/1 maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanığın sonuç cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenerek karar verilmesi, hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR