Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/4600 K.2025/4722

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.02.2025 tarihli ve 2025/406 Esas, 2025/488 Karar sayılı kararıyla esastan reddine karar verildiği, kararın kesin nitelikte olduğu ve temyiz edilmediği anlaşılmakla inceleme yapılmıştır.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Seydişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2024 tarihli ve 2024/661 Esas, 2024/687 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş; karar, katılan, sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.02.2025 tarihli ve 2025/406 Esas, 2025/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan, sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın suç tarihinde katılana tüfek göstererek cebir yoluyla katılanı motorsiklete bindirip dağa çıkararak kaldığı çadıra götürdüğü, katılanın Kades'e mesaj göndererek yerinin tespit edildiği ve sanığın yakalandığı iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, olay tutanağına, katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarına, tanık Y.B'ün soruşturma aşamasında alınan beyanına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada "orantılılık ilkesi" nazara alındığında; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının ve yasal engel nedeniyle diğer lehe hükümlerin ve koşulları oluşmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla; sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.02.2025 tarihli ve 2025/406 Esas, 2025/488 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,