Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/5288 K.2026/957

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.10.2015 tarihli ve 2015/180 Esas, 2015/1176 Karar sayılı kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.09.2023 tarihli ve 2021/11472 Esas, 2023/6774 Karar sayılı kararı ile bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bozma kararı sonrasında, Bursa

45. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.11.2024 tarihli ve 2024/287 Esas, 2024/159 Karar sayılı kararında, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının b bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba, cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Alıkoyma olmadığına, barın üst katının pansiyon olduğuna, gurbetçi olanların üst katta kaldıklarına, sübuta ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın müştekinin çalıştığı işyerinin müdürü olarak müştekinin işyerinden ayrılmak istediği sırada aynı işyerindeki güvenlik görevlisi ile birlikte müştekiyi odaya kilitleyerek gitmesine engel oldukları, sanığın müştekinin telefonunu kırarak kendisine vermediği iddiasına ilişkin olarak, Bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçun işlendiğine ilişkin kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa

45. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.11.2024 tarihli ve 2024/287 Esas, 2024/159 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa