Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/5529 K.2025/9277

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmeklegereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2021/265 Esas, 2024/57 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a, 43, 62. maddeleri uyarınca 15... ay 15 gün hapis ve 31.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Van Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2024/1134 Esas, 2025/138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1.Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delil olmadığına, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, sanığın suçu ve suçluları orta çıkarmada yardımda bulunduğu için etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

2.Sanığın temyiz istemi, uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, üzerinde para bulunmadığına, tanık beyanlarıyla da uyuşturucu madde satmadığını sabit olduğuna, kararın gerekçe içermediğine, bozulması gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulması gerektiğine yöneliktir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, 23.06.2020 tarihli eylemde temyiz dışı sanık ...'ın uyuşturucu madde sattığına yönelik istihbari bilgiler neticesinde olay günü ... ile sanığın birlikte görüldüğü ve sanığın polisleri fark ettiğinde elinde bulunan beyaz peçeteyi yere attığı, yere atılan peçete kontrol edildiğinde satışa hazır halde 12 paket eroin maddesi ele geçtiği,

22.11.2020 tarihli eylemde ise sanığın uyuşturucu madde sattığı yönündeki istihbarati bilgilere istinaden yapılan çalışmada sanığın polis ekiplerini fark ettiğinde elindeki içerisinde satışa hazır halde 8 parça eroin maddesi bulunan beyaz peçeteyi yere attığı iddiasına ilişkin olarak, Sanığın 23.06.2020 tarihli eyleminden sonra yakalanıp sorgusu yapılarak adli kontrol şartı ile serbest bırakıldığı, dolayısıyla hukuki ve fiili kesinti gerçekleştikten sonra ayrı bir suç isleme kararının icrası kapsamında olmak üzere 22.11.2020 tarihli eylemi gerçekleştirmiş olması karşısında;

sanık hakkında iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması gerektiginin gözetilmemesi, hukuka aykırı ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıstır.

İstibarati bilgiler, olay tutanakları, fiziki takip tutanakları, uzmanlık raporları, sanık savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup.

23.06.20 20... .11.2020 tarihli eylemlerde sanığın aynı şekilde satışa hazır halde uyuşturucu madde bulundurduğu ve bunları polisleri görünce yere attığı böylelikle suçun sübut bulduğuna dair ilk derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, somut delil bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda (2) numaralı bendde belirtilen husus dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında "yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adlî para cezasının 6545 sayılı yasanın 81. Maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. Maddesi uyarınca infaz edileceğinin ihtarına" karar verilmesinin yasaya ve hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2024/1134 Esas, 2025/138 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan, "yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adlî para cezasının 6545 sayılı yasanın

81. Maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. Maddesi uyarınca infaz edileceğinin ihtarına" şeklindeki cümlenin hükümden çıkartılıp yerine " "taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibarelerinin yazılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak,