Yargıtay 8. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5580 K.2026/465)

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı Dikili 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.03.2016 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve sanıklar ..., ... ve ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11.10.2023 tarihli ve 2020/12175 Esas, 2023/7393 Karar sayılı kararı ile; "...B-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı'nın ve sanıklar müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı'nın ve sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak. 1.Mahkeme tarafından mağdur ...'ün kaşının üzerinde sabit iz olup olmadığı hususunda aldırılan Dr. ...

Devlet Hastanesi'nin 11.06.2015 tarihli plastik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen Rapor'a göre "yüzde sabit izin mevcut olduğunun" belirtilmesine rağmen, yine aynı Hastane'nin 11.06.2015 tarihli beyin, sinir, omurilik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen rapor'a göre ise "yüzde sabit iz yoktur" şeklinde belirtildiği, bu haliyle yukarıda anılan rapor içerikleri arasında çelişkinin giderilmesi için sanığın dava dosyasıyla birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'na sevk edilip yeniden rapor alınarak, yüzde sabit izin bulunup bulunmadığı hususunun tespiti yapıldıktan sonra,

sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümlerin kurulması, 2.Kabul ve uygulamaya göre de.

Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddenin birinci fıkrası, 87 nci maddenin üçüncü fıkrasının uygulanması ile belirlenen 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezalarından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu hapis cezalarının "1 yıl 2 ay 13 gün" yerine, "1 yıl 2 ay 15 gün" olarak yazılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur..." şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Dikili

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2024 tarihli ve 2024/270 Esas, 2024/815 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-c, 87/1-son, 29/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-c, 87/1-son, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-c, 87/1-son,

53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri.

Kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğuna, sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka ve kanuna aykırı olduğuna, sanıkların, katılana yönelik bu suçu işlemediklerine, bu yönde bir davranışları olmadığına, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair delil bulunmadığına, sanık ... yönünden hükmolunan cezanın yasal koşullarının oluşmadığına, dava zamanaşımı süresinin dolduğuna, düşme kararı verilmesi gerektiğine, re'sen tespit edilecek nedenlerle mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, mağdurun ... şirketinden kiralamış olduğu aracı sanık ...'a kendisine ait olduğunu söyleyerek satması, sanık ...'in kaparo ücretini mağdura vermesi, ancak mağdurun aracın sahibi olmadığının ortaya çıkmasıyla sanığın ödediği ücreti mağdurdan istemesine rağmen alamaması üzerine olay günü sanıklar ..., ... ve ...'ın araçla yaya haldeki mağdurun önünü kesip mağduru elleriyle darp ettikleri, araca bindirerek götürmek suretiyle hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

olayın kolluğa intikal şekli, olay yeri görgü tespit tutanağı, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, Adli Tıp Kurumu raporu, sanıkların savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre, sanıkların, davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin Mahkeme kabulünde, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı,

sanıklar hakkındaki yargılama konusu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-d maddesi gereği 15 yıllık olağan zamanaşımı ve aynı Kanun'un 67/4. uyarınca 22... aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü ve belirtilen sürelerin dolmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, mahkemece verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dikili