Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/6203 K.2025/6375

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz dilekçesinde sebep gösterildiği ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı 1.... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2017/150 Esas, 2022/473 sayılı Kararı ile sanığın, tefecili suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/1691 Esas, 2023/1203 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak sanığın zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43/1-2, 62/1, 52. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 625 gün karşılığı 12.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3 maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Verilen kararın sanık müdafii tarafından, temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay

5. Ceza Dairesinin, 2023/11216 Esas, 2024/9193 Karar sayılı kararı ile "Sanığın kredi kartından yapmış olduğu işlemler nedeniyle bankaya komisyon ödememesi veya kredi kartı sahiplerinden aldığı komisyon miktarından az ödemesi halinde, kazanç elde etmek maksadıyla başkasına ödünç para verme niteliğinde olacağı, buna göre suç tarihlerinde sanığın adına kayıtlı olan veya başkası adına kayıtlı olup da kendisinin kullandığı POS cihazlarından yapılan alışverişler karşılığında bankaya komisyon ödenip ödenmediği,

ödenmiş ise miktarlarının ilgili bankalardan sorulması ve faizle para aldığı kabul edilen kişilerin anlaştıkları faiz oranlarının tespit edilmesi, hesap dökümlerinde adı geçenlerden olayı aydınlatmaya yeterli sayıda şahsın tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve kendilerine komisyon karşılığı kredi kartıyla POS cihazlarından işlem yaptıran kişilerin kim olduğunun da sorularak tespit edilmesi ayrıca sanığın POS tefeciliği yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle detaylı araştırma yaptırılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre bir karara varılması gerekirken,

eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; ... Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 20.02.2025 tarih, 2024/1806 Esas, 2025/365 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5464 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 5464 sayılı Kanun'un 36/1, 5237 sayılı Kanun'un 43/1, 62, 53 maddeleri gereğince, 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil olmadığına, bu nedenle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilemeyeceğine, aksi kanaat halinde dava zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, iş yerindeki Point Of Sale (POS) cihazlarını kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandırdığı ve bunun karşılığında faiz komisyon geliri elde ettiği iddiasına dayanan olayda.

Sanığın eyleminin sabit görülmesi halinde, hem 5237 sayılı Kanun'un 241. maddesinde düzenlenen "Tefecilik" suçunu hem de, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen "Sahte belge düzenlenmesi" suçunun oluşacağı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2021/8-239 Esas, 2022/325 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, içtima hâllerinde hangi hükmün uygulanması gerektiğine yönelik ilkelerden biri olan "özel normun önceliği" ilkesinde özel normun genel normun tüm unsurlarını taşımakla birlikte genel normda yer almayan özel bazı unsurları da ihtiva etmesinin gerektiği,

5464 sayılı Kanun'un 36. maddesinde "Gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi, nakit ödeme belgesi ya da alacak belgesi düzenlemek veya bu belgelerde ne surette olursa olsun tahrifat yapmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlayanlar.." şeklinde hüküm altına alınan "Sahte belge düzenlenmesi" suçunun ise, 5237 sayılı Kanun'un 241. maddesinde "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi" şeklinde düzenlenen "Tefecilik" suçunun tüm unsurlarını ihtiva ettiğinden bahsedilemeyeceğinden her iki norm arasında özel-genel norm ilişkisinin bulunmadığı,

tefecilik suçunun 5464 sayılı Kanun'un 36. maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan "Sahte belge düzenlenmesi" suçunu bünyesine aldığı ve bu suçu tükettiği, diğer bir anlatımla "Sahte belge düzenlenmesi" suçunun "Tefecilik" suçunun unsuru olduğu ve sanığın eyleminin bir bütün hâlinde "Tefecilik" suçunu oluşturacağı.

Bununla birlikte; gerek tefecilik, gerek ise 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden, suç tarihinde yürürlükte olan kanun maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 30.06.2013'den, temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 20.02.2025 tarih, 2024/1806 Esas, 2025/365 Karar sayılı kararına yönelik, sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,