Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/6398 K.2026/1936

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, hukuki yararın bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 26.06.2024 tarihli, 2021/14845 Esas, 2024/6364 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden hukuka aykırılık bulunmadığından mahkûmiyet kararının onanmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraat yerine mahkûmiyete karar verilmesi hukuka aykırı bulunması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2024 tarihli 2024/452 Esas, 2024/460 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince atılı suçu işlediğinin sabit olmaması ve suç unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. Katılan ...

Vekilinin Temyiz İstemi Yargıtay kararının tebliğ edilmediğine, yeni yapılan yargılamada duruşma gününün bildirilmediğine, gerekçeli kararın tebliğ edilmediğine, beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, katılanın hürriyeti yoksun kılma suçunu anlayabilecek yaşta olmadığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanığın kızı ile arkadaş olan mağdurun onların evine ders çalışmak üzere gittiği, sanığın kızının evden ayrılması üzerine mağdure ile yalnız kalan sanığın çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun cinsel amaçlı hürriyetinden yoksun bırakılması suçlarını işlediği iddiasına ilişkin olarak.

1. Sanık müdafinin vekâlet ücretine hasren yaptığı temyiz istemi yönünden yapılan incelemede, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası verilmiş ve kararın Yargıtay'ın 9. Ceza Dairesi'nin 26.06.2024 tarihli 2021/14845 Esas, 2024/6364 Karar sayılı kararı ile onandığı görülmüştür.

Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden beraatine karar verildiği nazara alındığında, avukatlık davaların birlikte açılması ve hizmetinin bölünememesi nedeniyle vekâlet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede, hürriyetinden yoksun kılma suçu eylemi cinsel istismar eylemi ile sınırlı olduğu anlaşıldığından sanığın çocuğun cinsel istismarı suçunu gerçekleştirmeye yönelik eylemleri dışında hürriyetini kısıtlayan başkaca bir eylemi olmadığının kabulünde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Çerkezköy Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2024 tarihli talimat duruşmasında Yargıtay bozma ilamı ve eklerinin okunduğu, katılanın beyanının alındığı, şikâyetinin ve katılma talebinin bildirildiği, böylelikle katılanın beyanının bozma kararı sonrası alındığı yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu

2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2024 tarihli, 2024/452 Esas, 2024/460 Karar sayılı kararında sanık müdafinin vekâlet ücretine hasren yaptığı temyiz sebebi yönünden ve katılan vekilinin temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu