Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/6481 K.2025/9311

Yapılan ön inceleme neticesinde.

Bölge Adliye Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 7499 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 12. maddesinde yapılan yasal değişiklik sonrası temyiz yasa yoluna tabi olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 04.10.2023 tarihli kararıyla; "... sanığa isnad edilen tehdit suçu ile ilgili yapılan UYAP sorgulamasında herhangi bir kayda rastlanmadığından, Cumhuriyet Başsavcılığınca suç duyurusu doğrultusunda iddianame tanzim edildiği taktirde bu dava dosyası ile hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle davaların birleştirilmesi, dava açılmaması halinde ise soruşturma evrakının onaylı bir örneğinin dosya içine alınarak delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği " belirtilmek suretiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.02.2024 tarihli ve 2023/591 Esas, 2024/90 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2., 109/3-f, 109/5., 43/1., 31/2., 62/1. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 17.03.2025 tarihli ve 2025/590 Esas, 2025/642 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1., 109/3-f, 109/5., 43/1., 31/2., 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddeleri gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar düzeltilerek hükme yönelik suça sürüklenen çocuk ve katılan mağdur vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri; isnat edilen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, mağdurun beyanlarının doğruluğunun tespit edilmediğine ilişkindir.

Katılan Mağdur Vekilini Temyiz Sebepleri; atılı suçun suça sürüklenen çocuğun katılanı tehdit etmesi ile meydana geldiğinden suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun 2015 yılının Eylül ayı içerisinde tam olarak tarihi tespit edilemeyen bir günün gecesinde ailesi ile birlikte evlerine oturmaya gelen ve on yaşında olan katılan mağdur ...'i, babası katılan ...'ın isteği ve rızası ile evine bıraktığı sırada, katılan mağdur ...'in rızası olmadan mağdurun evine girerek mağdura "canım" diye hitap ederek mağdura yönelik cinsel eylemlerde bulunduğu, yine Eylül ayı içinde katılan mağduru, kolundan çekiştirerek mağdurun babaannesinin evine götürerek burada da cinsel eylemlerde bulunduğu,

buna göre suça sürüklenen çocuğun, küçük yaştaki katılan mağdura yönelik cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak. Sanığın savunmaları, katılan mağdurun anlatımları, Giresun

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/29 Esas sayılı dosyası ve eldeki dosya kapsamında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun katılan mağduru okul çıkışında beklerken katılan mağdurun, suça sürüklenen çocuğu görmesi üzerine kaçtığı, suça sürüklenen çocuğun katılan mağduru yakaladığı, kollarından tutarak mağdurun babaannesinin evine götürerek katılan mağdura yönelik cinsel eylemde bulunduğunun sabit olmasına göre suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirildiği anlaşılmakla;

suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 109/1. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdur vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.03.2025 tarihli ve 2025/590 Esas, 2025/642 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi fıkrası uyarınca bozma sebebine göre Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi