Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/6718 K.2026/1466

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKİ SÜREÇ

Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.05.2016 tarihli, 2015/86 Esas, 2016/381 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 110 uncu maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Yargıtay

8. Ceza Dairesi'nin 20/09/2023 tarihli, 2020/12178 Esas, 2023/6369 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Diyarbakır

11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/01/2025 tarihli, 2023/1079 Esas, 2025/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, daha önce verilen ceza sanık yönünden kazanılmış hak teşkil ettiğinden 3.600,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Mağdureyi zorla götürmediğine, 8-9 yıl beraberlik yaşadıklarına, tekrar geri bıraktığına, aynı konuda 3 ayrı davası olduğuna ilişkindir. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Hukuka ve hakkaniyete aykırı şekilde hapis cezası verildiğine, kararın usul ve kanuna uygun olmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil olmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, mağdure ile gönül ilişkisi yaşayan sanığın evli olduğunu öğrenen mağdurenin ayrılmak istediğini söylemesi üzerine, mağdurenin evine giderek kapı önünden mağdurenin eşyasını taşımak için gelen kişinin mağdure ile konuştuğunu görmesi üzerine ".. benim onu kimseye yar etmem" diyerek, eşyayı taşımak için gelen kişinin yüzüne yumrukla vurduğu, mağdurenin kolundan tutarak zorla arkadaşının evine götürdüğü, olaydan haberdar olan mağdurenin ailesinin sanığı telefonla arayarak konuşması üzerine sanığın gece saatlerinde mağdureyi ailesinin evine bıraktığı iddiasına ilişkin olarak.

Sanık, müşteki ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğinin kabulünde bir hukuka aykırılık görülmemiş yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği görülmekle;

sanık ve müdafiinin temyiz istemleri düzeltilen husus dışında yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda düzeltilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Adli para cezasının ödenmesine ilişkin kısımda ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtar edilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 08.01.2025 tarihli ve 2023/1079 Esas, 2025/11 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hükmün adli para cezasının ödenmesine ilişkin paragraftan "...