Yargıtay 8. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6729 K.2025/8589)

Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 26.04.2007 tarihli ve 2005/321, 2007/148 Karar sayılı kararı ile hükümlünün çocuğa karşı eziyet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96/2-a ve 31/3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş; karar, katılan vekili ve hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmiştir. 2. Yargıtay

4. Ceza Dairesi'nin, 28.05.2010 tarihli ve 2008/21594 Esas, 2010/10542 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, aynı tarihte hüküm kesinleşmiştir. 3. Hükümlü, 24.07.2023 tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuş, 27.07.2023 tarihli ek karar ile talebin kabule değer olduğu anlaşılmakla yeni esasa kaydedilmesine karar verilerek dosya yeniden ele alınmıştır. Akabinde.

Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2024 tarihli ve 2023/256 Esas, 2024/108 Karar sayılı kararı ile, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesinin 01.06.2005–29.06.2005 tarihleri arasında yürürlükte bulunan ilk halinin suça sürüklenen çocuk lehine olduğu kabul edilerek lehe kanun değerlendirmesi yapılmış, bu kapsamda suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 96/2-a maddesi ile suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 31/2. maddesinin ilk hali uyarınca cezada 2/3 oranında indirim uygulanarak 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Hükümlü Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna, aksi durumda suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne ve kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, hükümlünün temyiz dışı suça sürüklenen çocuklarla birlikte aynı koğuşta hükümlü olarak bulundukları katılan ...'ı diğer kişilerle birlikte darp ettiği, katılanın anüs bölgesine çekpas sapı sokulması eylemine iştirak ettiği ve yine katılanın ayaklarının çakmakla yakılmasına iştirak ettiği iddiasına ilişkin olarak; yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü üzerine yapılan duruşma sonucunda kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı belirlenmiştir.

Katılan ...’ın aşamalardaki istikrarlı beyanları, aynı koğuşta bulunan tanık ... ., ... ., ... ., ... . ve ... .'nin doğrudan görgüye dayanan ve katılan anlatımlarını doğrulayan ifadeleri, bu anlatımları destekleyen darp ve yaralanma izlerine ilişkin doktor raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; hükümlünün suça iştirak ettiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca, olayın tek seferlik bir darp olmayıp katılan üzerinde belli bir süreç içinde, birden fazla kişi tarafından, katılanın savunmasızlığından yararlanılarak gerçekleştirilen, bedenî acı yanında ruhsal baskı ve küçük düşürmeyi amaçlayan, çekpas sapı ve çakmak gibi araçların da kullanıldığı, sistematik ve kasıtlı bir eylem silsilesi niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

Bu hâlde, hükümlünün iştirak ettiği eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 96/2-a maddesinde düzenlenen çocuğa karşı eziyet suçunu oluşturduğu, hükmün suç vasfı ve yaptırım yönünden isabetli olduğu, bu itibarla hükümlü müdafinin suçun vasfına ilişkin temyiz itirazlarının yerinde olmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca, Seyhan

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2011 tarihli ve 2009/343 Esas, 2010/466 Karar sayılı kararına göre yaşı tashih edilen ve suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi kararı verilmesi de isabetlidir.

Öte yandan; ilk mahkumiyet hükmünün infazının 14.02.2013 tarihinde başlaması ve yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen 19.03.2024 tarihli hükmün henüz kesinleşmemesi dikkate alındığında, infaz zamanaşımı süresi dolmamış olup, hükümlü müdafinin zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin temyiz itirazı da yerinde görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, hükümlü hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR