Yargıtay 8. Ceza Dairesi — Taksirle Öldürme Kararı (E.2025/7724 K.2025/10935)

Başsavcılığının 09.11.2022 tarihli kararı ile şüpheli hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan, şüphelinin önödeme önerisine uyması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, şikayetçi vekilinin itirazı üzerine Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 02.12.2022 tarihli kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 07.07.2025 tarihli ve 2023/4916 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2025 tarihli ve KYB-2025/89174 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin. “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 20/09/2022 tarihli ve 2021/9162 Esas, 2022/12392 Karar sayılı ilamında yer alan "...katılanın aracı ile seyir halinde iken karşısına çıkan hükümlüye ait ata çarparak yaralandığı olayda, katılanın şikayetçi olması ve uzlaşmak istememeleri karşısında hayvan sahibi olan hükümlünün eyleminin taksirle yaralama ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçlarını oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK.nın 44. maddesi uyarınca daha ağır cezayı gerektiren taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,...

BOZULMASINA..." şeklindeki açıklama nazara alındığında, müştekinin aracı ile seyir halinde iken karşısına çıkan şüpheliye ait ata çarparak yaralandığı olayda, sanığın eyleminin taksirle yaralama ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçlarını oluşturduğu ve 5237 sayılı Kanun’un fikri içtima hükümlerini düzenleyen 44. maddesi uyarınca şüphelinin eyleminin taksirle yaralama suçu kapsamında değerlendirilebileceği cihetle, mevcut delillerin taksirle yaralama suçundan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu,

taksirle yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle, öncelikle dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaştırma bürosuna gönderilerek, sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Kanun yararına bozma istemine konu olayda, şikayetçinin, aracı ile seyir halinde iken karşısına çıkan şüpheliye ait ata çarpması sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazasında yaralandığı, şüphelinin eyleminin taksirle yaralama ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçlarını oluşturduğu,

hakkında dava açılması durumunda şüphelinin eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca en ağır cezayı gerektiren taksirle yaralama suçu kapsamında değerlendirilebileceği ve mevcut delillerin şüpheli hakkında taksirle yaralama suçundan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu cihetle,

taksirle yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yapılabilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilerek kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR