Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/9949 K.2025/10159

Sanık hakkında 14.04.2022 tarihli iddianame ile cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun( 5237 sayılı Kanun) 102/2. maddesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109/2-5 maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile dava açıldığı, İlk derece mahkemesince sanığın her iki suçtan ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiği,

hükümlere yönelik istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 03.07.2024 tarihli kararı ile cinsel saldırı suçundan kurulan 12 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyete yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan 3 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet yönünden ise suçun sübuta erip ermediğinin değerlendirilmesi bakımından duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar verildiği,

aynı Dairenin 31.10.2024 tarihli incelemeye konu kararında ise ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

UYAP üzerinden yapılan incelemede, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin cinsel saldırı suçundan verdiği istinaf başvurusunun esastan reddi kararının temyiz edildiği ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2024/9394 Esas sırasında temyiz incelemesinde olduğu anlaşılmıştır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel saldırı suçlarından sanık hakkında aynı iddianame ile dava açıldığı, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi kararlarında da her iki suçun birlikte incelendiği, cinsel saldırı suçunun cezasının üst sınırı dikkate alındığında ise çelişkili kararların önlenmesi bakımından temyiz incelemesine konu suça ilişkin temyiz başvurusunun incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin,