Davacı vekili tarafından davalı eş aleyhine açılan katkı payı alacağı ve nafakanın kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemece davacı tarafın talebinin kısmen kabulüne, 7.075,50 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren hesap edilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafın fazlaya dair talebinin reddine, daha önce davalı için takdir edilmiş olan yoksulluk nafakasının davalının işe başladığı tarihten itibaren kaldırılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 5.12.1998 tarihinde evlenmiş, davacı eşin 20.9.2004 tarihinde açtığı dava sonunda mahkemece tarafların boşanmalarına ve 150 TL tedbir nafakasının kararın kesinleştiği tarihten itibaren yoksulluk nafakası olarak davalı eşten tahsiline karar verilmiş, bu karar 15.3.2006 tarihinde kesinleşmiştir. Temyize konu davada davacı eş, evlilik birliği içinde 11.6.2001 tarihinde alınarak davalı adına tapuya tescil edilen 278 ada 18 parsel üzerindeki binanın 8 numaralı bağımsız bölümünün alımında katkıda bulunduğunu açıklayarak katkı payı alacağı isteğinde bulunmuş; ayrıca, aleyhine kesinleşen mahkeme kararı ile hükmedilen yoksulluk nafakasının kadının çalışmaya başlayarak gelir elde ettiği tarih itibarıyla kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, toplanan deliller ve tanık beyanları karşısında davacı eşin dava konusu 8 numaralı bağımsız bölümün davalı adına alınmasında kişisel çalışması ile elde ettiği gelirlerle katkıda bulunduğu anlaşıldığına, hüküm vermeye yeterli ve gerekçeli bilirkişi raporu ile davacının katkı payı oranı belirlenerek taşınmazın dava tarihindeki değeri ile çarpılması suretiyle belirlenen davacının katkı payı alacağına ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulduğuna göre davalı vekilinin katkı payı alacağına yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve kanuna uygun görülen hükmün katkı payı alacağına ilişkin bölümünün ONANMASINA,
Davalı vekilinin nafakanın kaldırılması isteğine gelince; taraflar arasında görülen boşanma ve nafakaya ilişkin dava sonunda davacı kadının çalışmadığı ve boşanma nedeni ile yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile lehine nafaka takdir edilmiş, hüküm Yargıtay'dan geçerek kesinleşmiştir. Eldeki davada, davacı koca, lehine nafaka takdirine karar verilen davalı eşin öğretmen olarak 22.9.2005 tarihinde çalışmaya başladığını açıklayarak bu tarih itibarıyla nafakanın kaldırılmasına karar verilmesini istemiş; mahkemece talep yerinde görülmekle nafakanın 22.9.2005 tarihi itibarıyla kaldırılmasına karar verilmiştir.
Dosya kapsamı ve toplanan delillere göre davalı kadının 22.9.2005 tarihinde öğretmen olarak göreve başladığı, gelir elde ettiği ve yoksulluk durumunun ortadan kalktığı anlaşıldığına göre mahkemece davalı kadın lehine hükmedilen nafakanın kaldırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, TMK.nun 176/3.maddesine göre ölüm ve evlenme halinde yoksulluk nafakası kendiliğinden sona erer, dava açılmasına gerek yoktur.
Yoksulluk nafakasının diğer sebeplerle sona ermesi gereken hallerde mahkeme kararı ile ortadan kaldırılması gerekir.
Taraflar arasında görülen davada yoksulluk halinin ortadan kalkması sebebiyle nafakanın kaldırılmasına karar verildiğine göre davanın açıldığı 5.2.2007 tarihinden itibaren nafakanın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde gelirin elde edilmeye başlandığı 22.9.2005 tarihinden itibaren nafakanın kaldırılmasına karar verilmiş olması doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekirse de bu hususla ilgili yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından HUMK. nun 438/7. maddesi gereğince hüküm fıkrasının dört numaralı bendinde yazılı bulunan “Daha önce davalı için takdir edilmiş olan yoksulluk
nafakasının davalının işe başladığı tarihten itibaren kaldırılmasına” sözlerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Daha önce davalı için takdir edilmiş olan yoksulluk nafakasının dava tarihi olan 5.2.2007 tarihinden itibaren kaldırılmasına” sözlerinin hükme eklenmesine ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün nafakanın kaldırılmasına ilişkin bölümünün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 404,60 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 14.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.