Davacı vekili, tarafların 1992 yılında evlendiklerini, 2007 yılında kesinleşen hükümle boşandıklarını, evlilik birliği içerisinde edinilen 1382 ada 202 parselin alınması ve üzerindeki evin yapılmasına vekil edeninin katkıda bulunduğunu açıklayarak tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline; olmadığı takdirde 38.000 YTL katkı payı alacağının yasal faiziyle birlikte davalılardan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 25.06.1992 tarihinde evlenmiş, 13.07.2007 tarihinde kesinleşen karar ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı 11.01.2005 tarihinde sona ermiştir.
Dava. 743 sayılı TMK. nun 170.maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde, evlilik birliği içerisinde edinilen mala yapılan katkıya ilişkin katkı payı alacağı davasıdır. Eldeki dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra 31.12.2007 tarihinde açılmıştır.
Bu tür davaların çözümü Yargıtay’ın istikrar kazanmış uygulamasına göre, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesi gereğince Aile Mahkemesine aittir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınır.
O halde, mahkemece davanın görev yönünden reddine karar verilerek dava dosyası görevli ve yetkili Osmaniye Aile Mahkemesine gönderilmesi gerekirken; işin esasına girilerek hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.