Davacılar vekili, miras yolu ile intikal ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle 313 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile vekil edenleri Kadir Kaçmar mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 313 parselin tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davanın kabulüne ilişkin ilk hüküm davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 24.10.2002 gün ve 2002/6511 Esas ve 2002/7681 Karar sayılı ilamı ile özetle “....davalı taşınmazın 253 parselin kayıt miktar fazlası olarak Hazine adına tesbit edildiği, 253 parsele ait dayanak tapu kaydına göre uyuşmazlık konusu taşınmazın niteliğinin belirlenerek buna göre davacıları bağlayan yön olup olmadığının araştırılması...” hususuna değinilmek suretiyle bozma sevk edilmiştir.
Dava konusu parsel, 2896 m2 yüzölçümüyle ve tarla vasfıyla davacılar ve müşterekleri adına tesbit edilen 253 parselin kayıt miktar fazlası olduğu belirtilmek suretiyle 27.7.1987 tarihinde Hazine adına tesbitle, 15.7.1991 tarihinde sicil oluşmuştur.
Dava dışı 253 parsel ise 18.8.1973 tarih, 2 sıra numaralı tapu kaydı ve Denizgüneyi mevkii 46 tahrir nolu vergi kaydına istinaden ölü kayıt maliki Kadir Kaçmar mirasçıları ile Mehmet Karakoç adına tesbit edilmiş olup, dayanak tapu kaydının ilk oluşumu 27.6.1959 tarih 16 sıra numaralı ve 20850 m2 yüzölçümlü tapu kaydıdır. Dayanak tapu kaydı Alanya Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/58 Esas, 1959/25 Karar sayılı ve 3.2.1959 tarihli ilamıyla oluşmuştur.
Temyiz incelemesine konu dosya davacılarının dedeleri olan Mustafa Kaçmar’ın açtığı tescil davasının kabulü ile dayanak tapu kaydı hükmen oluşmuş ve sınırları krokiye bağlanmıştır.
Buna göre dayanak tapu kaydı malikine 46 tahrir nolu vergi kaydının miktarı olan 36 ar 72 m2 den de fazlası taşınmazın sabit sınırlar içerdiği gerekçesiyle tescil edilmiş bulunmaktadır. Bilahare taşınmazın 7650 m2'lik bölümü karayolu geçmekle terkin edilmiş, geriye kalan miktar kadastro çalışmalarında 13200 m2 olarak dava dışı 253 parsele revizyon görmüştür.
Davalı parsel, dava dışı 253 parsele uygulanan ve ilk tesisi Alanya Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/58 Esas, 1959/25 Karar sayılı ve 3.2.1959 tarihli hüküm dosyası ile oluşan 27.6.1959 tarih ve 16 sıra numaralı tapu kaydının deniz ve kumluk hududunu içermesi ve zeminde de güneyinde Akdeniz yer alması nedeniyle miktar fazlası olarak sınırlandırılmıştır. Kumluk sınırı değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlardandır.
Bu nitelikteki sınır ihtiva eden kayıtlar 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesine göre kural olarak miktarı ile geçerlidir. Miktar fazlası olan kısmın revizyon gören kaydın tesis tarihinde mevcut bulunan kumluktan genişletilmek suretiyle elde edildiğinin kabulü gerekir. Taşınmazın öncesinin kumluk olmadığına dair iddia aynı derecede kuvvetli bir delille kanıtlanmalıdır.
Dava dışı komşu 252 parselin tesbitine dayanak 31.7.1969 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydı ve 36 tahrir nolu vergi kaydı da güney sınırını deniz ve kumluk okumaktadır. Gerek davalı parselin kayıt fazlası olduğu 253, gerekse komşu parsellere revizyon gören kayıt ve belgelerle çelişen tanık ve bilirkişi sözlerine itibar edilemez. Davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken hatalı nitelendirme ve değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Davalı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.