Davacı, kendi adına tespit edilen 137 ada 2 ve 3 parsellerle birlikte kullanılan bir miktar yerin kadastro çalışmaları sırasında paftasında gösterilmek suretiyle yol olarak bırakıldığını ileri sürerek adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine temsilcisi ile davalı köy temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, davalı gerçek kişiler ise, uyuşmazlık konusu yerin genel yol olmadığını, uzun yıllar davacı tarafından kullanıldığını bildirmişlerdir.
Mahkemece, davalı gerçek kişiler hakkındaki davanın husumet yönünden reddine, davalılar Hazine ve Köy aleyhine açılan davanın kabulüne, teknik bilirkişi raporunda gösterilen 113,69 m2 yerin 137 ada 2 parsele ilave edilmek suretiyle davacı adına tapuya tesciline, bakiye 88.02 TL harcın davalı köyden, 339 TL yargılama giderinin davalılar Hazine ve köy tüzel kişiliğinden alınmasına karar verilmesi üzerine; hükmün, kabule ilişkin bölümü ile harç ve yargılama giderlerine ilişkin bölümü, davalılar Hazine temsilcisi ile köy temsilci tarafından temyiz edilmiştir.
Dava. TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kanunun 14.maddeleri uyarınca tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında paftasında gösterilmek suretiyle yol niteliğinde tespit dışı bırakılan bir yerdir.
Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından dava konusu taşınmazın genel yol niteliğinde olmadığı, uzun yıllardan beri davacı tarafından 137 ada 2 parselle birlikte tasarruf edildiği, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, davanın makul sayılan süre içerisinde açıldığı,
davacı lehine kazanma koşullarının gerçekleştiği belirlendiğine, her ne kadar kısa karar ile gerekçeli kararda tescil konusu yerin miktarı 313.69 m2 yazılması gerekirken 113.69 m2 olarak yazılmış ise de gerek teknik bilirkişi raporu gerekse ilave edilmek suretiyle bulunan 137 ada 2 parselin belirlenen yenimiktarı dikkate alındığında bu hususun mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen davalı Hazine temsilcisi ile köy temsilcisinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün esasının açıklanan nedenlerle ONANMASINA,
Davalı Hazine temsilcisi ile köy temsilcisinin harç ve yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; paftasında yol olarak bırakılan taşınmazın tescili isteği TMK. nun 713/1. maddesi uyarınca açılan bir dava niteliğindedir. Bu tür davalarda Hazine ve köy tüzel kişiliği yasal hasım olup yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Bakiye harcın da davacıdan tahsiline, yargılama giderlerinin de davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Bu nedenle kalan harcın köy tüzel kişiliğinden alınması, dökümü yazılı yargılama giderlerinin de davalılar Hazine ve köyden tahsiline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davalılar Hazine temsilcisi ile köy temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün harç ve yargılama giderlerine ilişkin bölümünün HUMK. nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden Tarakçı Köy Tüzel Kişiliğine iadesine 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.